II OZ 1510/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 107/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 21 października 2024 r., nr SKO.415/332/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 107/25, odrzucił skargę J.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 21 października 2024 r., nr SKO.415/332/2024 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oraz postanowił o zwrocie skarżącemu kwoty 500 (pięćset) złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pismem z 28 listopada 2024 r. J.D. wniósł skargę na wyżej powołaną decyzję. Pismem z 16 stycznia 2025 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 stycznia 2025 r., wezwano skarżącego do nadesłania 13 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, nadesłania numeru PESEL, a także do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na adres wskazany w skardze i odebrana przez skarżącego 24 stycznia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych). Skarżący uiścił należny od skargi wpis, podał numer PESEL oraz nadesłał 3 egzemplarze odpisów skargi, polemizując w piśmie z 29 stycznia 2025 r. z zarządzoną liczbą brakujących odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Sąd wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, w wyznaczonym terminie, w postaci 13 odpisów skargi wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania, zostało doręczone na adres wskazany w skardze bezpośrednio skarżącemu, 24 stycznia 2025 r. Zatem ustawowy siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upływał 31 stycznia 2025 r. Z akt sądowych sprawy wynika, że skarżący mimo wystosowanego wezwania, nie nadesłał w żądanej liczby odpisów skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu wywiódł J.D., wnosząc m.in. o dokonanie reasumpcji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 lutego 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 107/25, na podstawie art. 165 p.p.s.a. w oparciu o argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zażalenia, jak też w przypadku nie uznania poprzedzających wniosków wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jednocześnie zaskarżając je w całości. Na poparcie zażalenia skarżący podniósł, że w zakreślonym przez WSA w Rzeszowie 7 dniowym terminie uiścił należną opłatę od skargi, wskazał numer PESEL oraz nadesłał 3 egzemplarze odpisów skargi dołączając pismo z 29 stycznia 2025 r., w którym "nie polemizował" jak to ocenia w zaskarżonym postanowieniu WSA w Rzeszowie, ale prosił o dokonanie wyjaśnienia, czy w opisywanym zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału nie doszło do omyłki pisarskiej. Uzasadniał wątpliwości dlaczego z podanych przez Sąd cyfr merytoryczne argumenty wskazywały raczej na liczbę "3", a nie "13" przy założeniu, że doszło do omyłki pisarskiej. Żalący wskazał, że w ostatnim zdaniu tego pisma prosił Sąd, aby w przypadku uznania, że istnieją jakiekolwiek braki formalne skargi wydał stosowne zarządzenie – wezwanie, zobowiązując się do ich uzupełnienia w ustawowym terminie celem nadania skardze dalszego biegu. Nadto w punkcie I skargi na decyzję SKO w Rzeszowie z 21 października 2024 r. podniósł zarzut nieokreślenia przez organy administracji stron postępowania administracyjnego, ani nie doręczyły skarżącemu jako stronie rozdzielnika stron, na który się powoływały. Zatem i z tego powodu żalący nie mógł polemizować z Sądem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy w pierwszej kolejności zbadanie z urzędu dopuszczalności skargi i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest między innymi brak wypełnienia obowiązku dołączenia odpisów pisma i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, o którym mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. W uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z akt sprawy wynika, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych przez nadesłanie 13 odpisów skargi. Wezwanie zawierało również pouczenie o konieczności jego wykonania w terminie 7 dni od dnia doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku nadesłania w zakreślonym terminie jedynie 3 odpisów, a więc braku wykonania zobowiązania, skarga skarżącego została prawidłowo odrzucona przez Sąd I instancji. Zarzuty i argumentacja podniesiona w zażaleniu nie dają podstaw do uznania rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd I instancji za błędne. W sytuacji, gdy przy wstępnej weryfikacji pisma strony przewodniczący uzna, że jest ono obarczone istotnym brakiem formalnym, to wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia, a obowiązkiem strony jest wykonanie tego wezwania w terminie i pod rygorem wskazanym w tym wezwaniu. Należy podzielić stanowisko wyrażone w orzecznictwie, że kwestionowanie prawidłowości ustalenia przez sąd liczby stron i w efekcie niewykonanie wezwania sądu wiąże się z powstaniem po stronie wnoszącej pismo ryzyka zastosowania rygoru określonego w wezwaniu. Przy czym wzywając do uzupełnienia braku w postaci odpisu skargi sąd nie ma obowiązku informowania strony, ani tym bardziej udokumentowania, ilu uczestników bierze udział w postępowaniu. Jeżeli strona chce taką informację uzyskać może to zrobić przeglądając akta sprawy. (por. postanowienie NSA z 14.09.2011 r., II OSK 1744/11, LEX nr 966256 oraz wyrok NSA z 11.01.2023 r., III OZ 772/22, LEX nr 3508202). Z tych też względów podniesione zarzuty należało uznać za niezasadne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.