II OZ 150/17

Dnia 23 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1726/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 1726/15, odrzucił skargę A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] września 2015 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, wskazując, że skarżąca nie uczyniła zadość zarządzeniu z 23 marca 2016 r. – którym została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 18 grudnia 2015 r. – i w ustawowym terminie nie uzupełniła braku fiskalnego skargi – nie uiściła wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca stwierdziła, że Sąd "celowo nie zwolnił (...) z kosztów sądowych", by potem odrzucić skargę "z powodu braku środków finansowych" u skarżącej. Ponadto dodała, że Sąd nie powinien pobierać opłat sądowych od złożonej skargi, "co najwyżej stemple za 5-10-15 zł". Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, skarżąca zarządzeniem z 23 marca 2016 r. została wezwana do wykonania zarządzenia z 18 grudnia 2015 r. wzywającego ją do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezspornym jest, gdyż skarżąca faktu tego nie kwestionuje, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Odnosząc się do zarzutów zażalenia wyjaśnić należy, że obowiązek uiszczenia opłat sądowych, w tym wpisu od skargi, wynika z ustawy, w szczególności z art. 199 i art. 230 p.p.s.a. Wysokość wpisu sądowego ustalana jest w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193). Ponadto w tej sprawie obowiązek ponoszenia opłat sądowych, w tym uiszczenia wpisu, wynika z faktu, że skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym. Mając to na uwadze NSA uznał, że zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił je.