II OZ 1415/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy Wyszków na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1072/17 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Wyszków na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia[...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia budowy ulicy do stanu poprzedniego zgodnego z projektem budowlanym postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Gmina Wyszków wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia budowy ulicy do stanu poprzedniego zgodnego z projektem budowalnym. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że wykonanie nałożonego ww. decyzją obowiązku spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki i wiązałoby się z wyrządzeniem stronie skarżącej znacznej szkody. Podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji wymaga prowadzenia robót budowlanych na szeroką skalę, przy czym prace te są kosztowne. Z uwagi na to, że jest podmiotem publicznym, to rzeczywisty wykonawca decyzji będzie musiał być wyłoniony w trybie przepisów - Prawo zamówień publicznych. Ponadto, strona skarżąca powinna zabezpieczyć środki w budżecie na realizację nakazanej przez organy inwestycji drogowej, z jednoczesnym uszczupleniem wydatków na inne cele. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 września 2017 r., na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona skarżąca nie wykazała, aby wykonanie obowiązków objętych zaskarżoną decyzją wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został prawidłowo uzasadniony. Strona skarżąca nie przedstawiła orientacyjnego kosztorysu wykonania obowiązku, ani nie przedstawiła swojej szczegółowej sytuacji finansowej, które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie realizacja nakazu wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie “znaczne" dla strony. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Skarżąca Gmina wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 września 2017 r. podnosząc, że z uchwały Rady Miejskiej w Wyszkowie w sprawie uchwalenia uchwały budżetowej Gminy Wyszków na 2017 rok wynika, iż w budżecie nie przewidziano żadnych dodatkowych wydatków związanych z budową ulicy [...], a wydatki na wszystkie drogi gminne to niecałe 15 mln zł, zaś koszt budowy tej drogi wynosił ok. 1 mln zł. Nadto wykonywanie robót budowlanych w sposób wskazany w skarżonej decyzji w nadchodzącym czasie zimowym może być znacząco utrudnione o ile nie niemożliwe. W piśmie z dnia 18 października 2017 r. J. W. wniósł o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W realiach przedmiotowej sprawy, mimo braku odrębnej argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zasadnym było zastosowanie ochrony tymczasem z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd administracyjny wydając bowiem orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania takiego aktu lub czynności. W tej sprawie zaś słusznie wskazano w zażaleniu, że co do zasady wykonanie prac budowlanych do których odnosi się zaskarżona decyzja, pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki oraz konieczność poniesienia znacznych nakładów finansowych. Tym samym już te okoliczności, w ocenie NSA, wystarczają by stwierdzić, że w wyniku wykonania robót budowlanych objętych zaskarżoną decyzją, skarżącej Gminie grożą skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. i art. 188 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.