II OZ 1414/17

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. i W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1550/17 odmawiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. J. i W. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2017 r. utrzymał w mocy decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego jazu narzecze S. w W. J. J. i W. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. W skardze wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 19 września 2017 r. na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący, poza samym wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawili jakichkolwiek argumentów przemawiających za tym wstrzymaniem. Dlatego też, skoro przedmiotowy wniosek nie został w jakikolwiek sposób uprawdopodobniony, to należało zdaniem Sądu odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. J. i W. G. pismem z dnia 29 września 2017 r. wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2017 r. zarzucając naruszenie art. 63 § 1 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłową wykładnię i przyjęcie, iż strona była zobowiązana do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających zawieszenie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazali, że koszt wykonania określonych robót wyniesie ok. 2 800 000 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W realiach przedmiotowej sprawy, mimo braku odrębnej argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zasadnym było zastosowanie ochrony tymczasem z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd administracyjny wydając bowiem orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania takiego aktu lub czynności. W tej sprawie zaś słusznie wskazano w zażaleniu, że co do zasady wykonanie napraw, czy remontów, do których odnosi się zaskarżona decyzja, pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki oraz konieczność poniesienia znacznych nakładów finansowych. Tym samym już te okoliczności, w ocenie NSA, wystarczają by stwierdzić, że w wyniku wykonania robót budowlanych objętych zaskarżoną decyzją, skarżącym grożą skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo należy podkreślić, iż jednym z zarzutów skargi jest kwestia ustalania podmiotów zobowiązanych do wykonania nakazanych czynności. W takim przypadku wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. i art. 188 zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.