II OZ 1370/17

Dnia 10 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J., Z. I., I. J. i A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Bk 472/15 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skarg D. J. oraz I. J., Z. I. i A. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r., znak: [...]w przedmiocie uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu oraz zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1) odrzucić zażalenie D. J.; 2) uchylić zaskarżone postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, na podstawie 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z dnia 16 maja 2017 r. jako wniesione przez D. J., Z. I., I. J. i A. W.. Sąd wskazał, że D. J. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 16 maja 2017 r., składając pod zażaleniem podpis własny ze wskazaniem "pełnomocnik stron". Sąd zatem przyjął, wobec niewskazania w czyim imieniu wnosi zażalenie, że złożyła środek zaskarżenia w imieniu własnym oraz w imieniu trzech reprezentowanych współskarżących, tj. I. J., Z. I. i A. W.. Z uwagi na występowanie w sprawie trzech uczestników postępowania oraz organu, wezwano D. J. do przedłożenia czterech brakujących odpisów zażalenia (celem doręczenia organowi i uczestnikom postępowania), zakreślając termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Na wezwanie Sądu nadesłano jednak nie cztery lecz trzy odpisy zażalenia. W takiej sytuacji Sąd przyjął, że skarżąca nie dokonała uzupełnienia braków zażalenia w sposób, do jakiego została wezwana, bowiem złożyła mniejszą ilość wymaganych odpisów. Odpisy postanowienia z dnia 24 lipca 2017 r. zostały doręczone w dniu 31 lipca 2017 r. adw. K. B. (jako pełnomocnikowi D. J.) i w dniu 8 sierpnia 2017 r. D. J. (jako pełnomocnikowi I. J., Z. I. i A. W.). Zażalenie na ww. postanowienie w dniu 16 sierpnia 2017 r. wniosły D. J., Z. I., I. J. i A. W.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jako wniesione przez Z. I., I. J. i A. W. zawiera usprawiedliwione podstawy; zaś wniesione przez D. J. podlega odrzuceniu jako wniesione po terminie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W przypadku gdy zażalenie zostało wniesione po terminie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. W tej zaś sprawie odpis postanowienia z dnia 24 lipca 2017 r. został doręczony D. J. na ręce jej pełnomocnika z urzędu w dniu 31 lipca 2017 r., co oznacza, że D. J. do dnia 7 sierpnia 2017 r. przysługiwał termin do wniesienia zażalenie. Jednak zażalenie zostało wniesione w dniu 16 sierpnia 2017 r. i dlatego zażalenie D. J. podlegało odrzuceniu jako wniesione po terminie. Ocena taka wynika z tego, że zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika w postępowaniu sądowym, doręczenia pism dokonuje się na ręce ustanowionego pełnomocnika i z tym doręczeniem należy wiązać skutki prawne dla strony postępowania która działa przez swojego pełnomocnika. Zażalenie pozostałych zaś skarżących w związku z treścią art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. należało uznać jako wniesione w terminie, ponieważ odpis postanowienia został doręczony ich pełnomocniczce (tj. D. J.) w dniu 8 sierpnia 2017 r., a zażalenie, jak już wyżej wskazano, złożono 16 sierpnia 2017 r., tj. w następnym dniu po dniu ustawowo wolnym od pracy. Przechodząc do rozpoznania zażalenia wniesionego przez pozostałe skarżące należy wskazać, że Sąd I instancji pomimo uznania, iż zażalenie na postanowienie z dnia 16 maja 2017 r. zostało wniesione przez D. J., Z. I., I. J. i A. W., wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skierował jedynie do D. J. bez wskazania czy działa ona także w imieniu pozostałych skarżących. Wynika z tego, że, po pierwsze, wezwanie skierowano z pominięciem I. J., Z. I. i A. W., a po drugie, wezwanie skierowane do D. J. nastąpiło z pominięciem jej pełnomocnika (ustanowionego z urzędu). Sąd bowiem wyraźnie skierował wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie z dnia 16 maja 2017 r. jedynie osobiście do D. J. (k-373). W związku z tym jako co najmniej przedwczesne, a tym samym i z naruszeniem art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. należy uznać odrzucenie zażalenia skarżących na postanowienie z dnia 16 maja 2017 r. Ponadto wobec treści zażalenia należy wskazać, że prawidłowo określono w tej sprawie ilość wymaganych odpisów zażalenia, tj. 4 sztuki, ponieważ taka ich ilość jest wymagana celem doręczenia pozostałym stronom postępowania sądowoadministracyjnego, a mianowicie: Wojewodzie [...], Z. G., B. G. i M. M.. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 postanowienia orzekł na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.; a w pkt 2 postanowienia orzekł na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.