II OZ 1330/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 938/15 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2016 r. w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 938/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, odrzucił zażalenie skarżącego na własne postanowienie z dnia 11 maja 2016 r. oraz zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu od zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał na przepisy art. 47 § 1 w zw. z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz art. 49 § 1 p.p.s.a., a następnie wyjaśnił, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braków zażalenia w postaci dwóch jego odpisów w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia tego zażalenia. Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 27 czerwca 2016 r., a termin do uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie. Dalej Sąd wskazał, iż wadliwe wezwał skarżącego do przedłożenia dwóch odpisów zażalenia, zamiast jednego (w aktach sprawy znajduje się 14 odpisów zażalenia, a uczestników postępowania jest piętnastu), jednakże nie zmienia to faktu, że brakowało jednego odpisu, który nie został złożony do akt sprawy. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. i w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., art. 194 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. i art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd odrzucił zażalenie skarżącego. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 15 lipca 2016 r. wniósł skarżący, poddając w wątpliwość prawidłowość zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braków zażalenia. Ponadto wyjaśnił, że nie doczytał korespondencji doręczonej z sądu, gdyż spieszył się do szpitala by odwiedzić ciężko chorego ojca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają także m.in. z art. 46 lub 47 p.p.s.a. Ten ostatni przepis w § 1 wskazuje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. W sytuacji gdy pismo strony nie może otrzymać biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni, pod rygorem – w przypadku zażalenia – jego odrzucenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). I w niniejszej sprawie taka procedura naprawcza została wdrożona. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2016 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie dwóch jego odpisów, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący został także wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia. W sprawie niesporne jest, że w zakreślonym terminie skarżący uiścił tylko wpis, nie złożył natomiast brakującego odpisu. Z akt sprawy wynika bowiem, że oprócz skarżącego w sprawie bierze udział piętnastu uczestników. Natomiast skarżący do zażalenia dołączył jego czternaście odpisów. Okoliczności nieuzupełnienia braku formalnego zażalenia skarżący nie kwestionuje, podnosząc jedynie, że przesyłka z sądu nie została przez niego do końca doczytana, stąd nieusunięcie tego braku. W tym miejscu wskazać należy, że podniesione przez skarżącego powody nieuzupełnienia braków formalnych zażalenia, nie mają znaczenia dla oceny, że braków tych nie uzupełniono. Natomiast argumenty wskazujące na to, że strona bez swojej winy uchybiła terminowi mogą być badane, ale w postępowaniu o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej. Odnosząc się zaś do argumentów zażalenia wskazać trzeba na treść uchwały siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13, zgodnie z którą "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Powyższe stanowisko, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie, ma odpowiednie zastosowanie do zażalenia. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić trzeba, że wobec niewykonania przez skarżącego wezwania do usunięcia braków zażalenia w zakreślonym terminie zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji zasadniczo odpowiada prawu. Dlatego na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.