Sygnatura
II OZ 1010/26
Postanowienie NSA z 8 października 2026 r., II OZ 1010/26 – rejestr zabytków
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 8 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 8 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 9/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 listopada 2025 r., nr DOZ-OAiK.650.207.2025.ML w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków postanawia: oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 9/26 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 5 listopada 2025 r. w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 stycznia 2026 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi poprzez: złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, uiszczenie wpisu od skargi i uiszczenie opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi celem jej doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 stycznia 2026 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął 20 stycznia 2026 r. W dniu 19 stycznia 2026 r. wpłynęła od pełnomocnika skarżącej do niniejszej sprawy suma pieniężna, uiszczona tytułem należnego wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej. Natomiast pełnomocnik strony skarżącej nie przedstawił pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony na wezwanie przewodniczącego – w terminie siedmiu dni od doręczenia (w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania. Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 w zw. z art. 177a w zw. z art. "233 § 1 pkt p.p.s.a." poprzez jego błędne zastosowanie, a to poprzez odrzucenie "skargi kasacyjnej" z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi mimo nieprawidłowego i nieskutecznego wezwania do uzupełnienia braku formalnego. W zażaleniu domagano się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w zakresie braku pełnomocnictwa pochodzi nie od przewodniczącego, lecz wewnętrznej komórki organizacyjnej WSA w Warszawie – bliżej nieokreślonego sekretariatu. W ocenie strony skarżącej, nie sposób uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi w zakresie braku pełnomocnictwa dokonane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, gdyż w sposób oczywisty nie pochodziło od przewodniczącego. Podkreślono przy tym, że do pisma sekretariatu Sądu zarządzenia przewodniczącego w zakresie wezwania do uzupełnienia braku formalnego w postaci braku pełnomocnictwa nie dołączono. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który może być uzupełniony na wezwanie przewodniczącego w terminie siedmiu dni od doręczenia w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W zarządzeniu wstępnym z dnia 7 stycznia 2026 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zawarł pkt III o treści: "Wezwać elektronicznie pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi". Jakkolwiek zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uzupełnienia tego braku formalnego skargi nie zostało sporządzone w postaci samodzielnego, odrębnego dokumentu, jak było to w przypadku zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz opłaty kancelaryjnej, nie ulega wątpliwości, że w zarządzeniu wstępnym Przewodniczący Wydziału sformułował obowiązek uzupełnienia ww. braku formalnego skargi. Z treści skierowanego do pełnomocnika wezwania z dnia 12 stycznia 2026 r. wynika, że następuje ono "w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 stycznia 2026 r." Zgodnie z wymogami prawa wystarczające było doręczenie pełnomocnikowi wezwania do uzupełnienia braku formalnego w postaci przedłożenia pełnomocnictwa, skoro następowało ono w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. Zgodnie z § 13 ust. 1b Zarządzenia Prezesa NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie zasad ustalenia biurowości w sądach administracyjnych, pismo wpływające do sądu kierownik sekretariatu przedstawia przewodniczącemu wydziału, który wydaje zarządzenie co do sposobu jego załatwienia. Zgodnie zaś z ust. 2 tego przepisu, adnotację o wykonaniu zarządzenia pracownik sekretariatu zamieszcza pod treścią zarządzenia. Analiza akt sprawy wskazuje, że Przewodniczący Wydziału faktycznie wydał zarządzenie zobowiązujące pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa w obrębie zarządzenia wstępnego, co spełnia wymagania prawem przewidziane. A zatem prawidłowo w wykonaniu tego zarządzenia pismem z dnia 12 stycznia 2026 r. sekretariat Wydziału VII WSA w Warszawie skierował do pełnomocnika wezwanie wzywające m.in. do usunięcia braku formalnego skargi w postaci złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jak trafnie wskazuje Sąd pierwszej instancji, wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13 stycznia 2026 r., jednak brak formalny w postaci pełnomocnictwa nie został uzupełniony. Nie jest zatem słuszna argumentacja zażalenia, że nie sposób uznać, iż wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w postaci pełnomocnictwa zostało dokonane zgodnie z wymogami obowiązującego prawa i że było nieskuteczne. Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 25 sierpnia 2026
- Symbol z opisem
- 6361 Rejestr zabytków
- Skarżony organ
- Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
- Sędziowie
- Jerzy Siegień /przewodniczący sprawozdawca/
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Po 671/26 · 8 października 2026
Postanowienie WSA w Poznaniu z 8 października 2026 r., II SA/Po 671/26 – rejestr zabytków
Sygnatura: II SA/Kr 840/26 · 6 października 2026
Wyrok WSA w Krakowie z 6 października 2026 r., II SA/Kr 840/26 – rejestr zabytków
Sygnatura: II SA/Gd 339/26 · 30 września 2026
Wyrok WSA w Gdańsku z 30 września 2026 r., II SA/Gd 339/26 – rejestr zabytków
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny