II OSK 905/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J.R. i M.R. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z [...] maja 2019 r. znak [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej J.R. i M.R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 października 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 844/19 w sprawie ze skargi J.R. i M.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z [...] maja 2019 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z [...] maja 2019 r. znak [...].

Wyrokiem z 9 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J.R. i M.R. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z [...] maja 2019 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarskiego. Skarżący złożyli skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżący wnieśli między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnili w sposób wystarczający przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W treści skargi kasacyjnej skarżący wskazali, że inwestor wystąpi z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Ewentualna realizacja inwestycji i skarga w tym zakresie spowoduje zwłokę w postępowaniu w przedmiocie nakazu rozbiórki i narazi nieruchomość skarżących na negatywne oddziaływanie. Tego rodzaju uzasadnienie jest niewystarczające, bowiem nie odnosi się do konkretnych skutków ustalenia warunków zabudowy. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie pozwala samoistnie na realizację inwestycji, w tym celu konieczne jest bowiem uzyskanie pozwolenia na budowę i to w tym postępowaniu skarżący będą mogli domagać się wstrzymania wykonania decyzji w tym przedmiocie. Dopiero bowiem pozwolenie na budowę może stanowić podstawę do rozpoczęcia realizacji inwestycji. Tego rodzaju pozwoleniem nie jest natomiast decyzja ustalająca warunki zabudowy. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji stanowi zabezpieczenie przed skutkami wywołanymi bezpośrednio przez zaskarżony akt, a nie skutkami pośrednimi i ewentualnymi. Na obecnym etapie postępowania nie można bowiem nawet ustalić, czy inwestor otrzyma pozwolenie na budowę i czy tę inwestycję zrealizuje. W sprawach skarg na decyzję ustalające warunki zabudowy konieczne jest zatem wykazanie, że w konkretnych okolicznościach faktycznych i prawnych, wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Tego rodzaju okoliczności skarżący nie wykazali, nie wynikają one również z analizy akt sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny nie miał więc możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji objętej wnioskiem. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.