II OSK 3037/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Bąkowski (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Mirosław Gdesz sędzia del. WSA Grzegorz Rząsa po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 564/24 w sprawie ze skargi B.W. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 23 lutego 2024 r., nr 209/2024 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 10 lipca 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 564/24, oddalił skargę B.W. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej: "WINB") z 23 lutego 2024 r., nr 209/2024 w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zaskarżonym postanowieniem WINB, po rozpatrzeniu zażalenia B.W., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. (dalej: "PINB") z 8 grudnia 2023 r., nr 161/2023, którym oddalono zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku określonego w tytule wykonawczym z 10 listopada 2023 r. Obowiązek ten wynikał z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z 30 listopada 2017 r., nr 270/2017, znak PINB 7355/22-SU/01/11, nakazującej B.W. "(...) inwestorowi zrealizowanego obiektu – dokonać rozbiórki budynku gastronomicznego o konstrukcji stalowej, osadzonej na fundamencie betonowym, zlokalizowanego na działce o nr ew. [...] położonej w S., zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę (...)". Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Małopolskiego WINB w Krakowie nr 438/2018 z 29 sierpnia 2018 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł B.W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości. Wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 33 § 2 pkt 2 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 in principio ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r., poz. 2505 z późn. zm., dalej: "u.p.e.a.") przez ich niewłaściwe zastosowanie, wynikające z nieprawidłowego uznania, iż "określenie obowiązku zawarte w tytule wykonawczym jest zupełne", zaś "tytuł wykonawczy zawierał wystarczająco precyzyjny opis egzekwowanego obowiązku, a także wystarczająco prawidłowe wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku", podczas gdy tytuł wykonawczy TW-2 nr PINB.3300.6.SU.2023.MMŁ z 10 listopada 2023 r. nie zawierał wszystkich elementów składowych ze względu na brak precyzyjnego opisania egzekwowanego obowiązku, a także ze względu na brak prawidłowego wskazania podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku, co doprowadziło do bezpodstawnego nieuwzględnienia skargi. Na podstawie powyższego zarzutu wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym po stwierdzeniu spełnienia ustawowych warunków przewidzianych w art. 182 § 2 p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie, który wniósł skargę kasacyjną, zrzekł się rozprawy, zaś strona przeciwna nie zażądała przeprowadzenia rozprawy. Według art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności sprawę rozpoznano w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Za niezasadny należało uznać przytoczony wyżej zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 33 § 2 pkt 2 w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Sąd w zaskarżonym wyroku prawidłowo przyjął, że w kwestionowanym przez skarżącego kasacyjnie tytule wykonawczym dostatecznie precyzyjnie określono treść podlegającego egzekucji obowiązku, odpowiadającą wymogowi określonemu w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Jak bowiem wynika z akt sprawy treść egzekwowanego obowiązku odpowiada treści decyzji PINB utrzymanej w mocy przez WINB. Zgodnie bowiem z brzmieniem decyzji PINB przedmiotem nałożonego obowiązku jest rozbiórka "budynku gastronomicznego o konstrukcji stalowej, osadzonej na fundamencie betonowym, zlokalizowanego na działce nr [...] położonej w S., zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, który oznaczono kolorem czerwonym na szkicu stanowiącym załącznik do decyzji". Tak też powyższy obowiązek został określony w tytule wykonawczym. Na marginesie wypada zaznaczyć, że decyzja WINB została poddana pozytywnej weryfikacji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakwie, który wyrokiem z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1452/18, oddalił skargę na powyższą decyzję, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt II OSK 1536/20, oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Mając powyższe na uwadze należało przyjąć, że kwestionowanie dostatecznego sprecyzowania w tytule wykonawczym treści egzekwowanego obowiązku jest kwestionowaniem treści samego rozstrzygnięcia prawomocnej decyzji PINB. Także dokonana przez Sąd ocena prawidłowości przywołania podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku, o której mowa w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., okazała się trafna. Wypada zgodzić się z Sądem I instancji, który przyjął, że wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku w części B formularza "TW-2" tytułu wykonawczego w postaci danych identyfikujących decyzję PINB jest wystarczające. Wypada też zgodzić się ze stanowiskiem sformułowanym w zaskarżonym wyroku, że art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane wskazany w poz. B2, stanowi podstawę wydania decyzji o nakazie rozbiórki o numerze podanym w poz. B4, oraz w poz. C1. Z przedstawionych względów Sąd I instancji zasadnie uznał, że zaskarżone postanowienie, utrzymujące w mocy postanowienie PINB oddalające zarzuty zobowiązanego, odpowiada prawu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.