II OSK 2630/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie sędzia NSA Zofia Flasińska sędzia del. WSA Marta Laskowska-Pietrzak /spr./ po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Z. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 83/18 w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 83/18 oddalił skargę Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Z. B., który zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego art. 54 pkt 1 i pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art. 3 pkt 7a i 8 ustawy Prawo budowlane poprzez odpowiednio niewłaściwe zastosowanie i błędną jego wykładnię prowadzące do stwierdzenia, że: - wymiana przewodów linii wysokiego napięcia nie powoduje zmiany parametrów i wskaźników urbanistycznych obiektu budowlanego wymaga uzyskania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, - w przypadku wydawania decyzji lokalizacyjnej dla przebudowy obiektu liniowego nie jest wymagane ustalenie warunków zabudowy i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu i jego zabudowy poprzez podanie parametrów i wskaźników urbanistycznych charakteryzujących tę przebudowę. Wskazując na powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. W piśmie z [...] stycznia 2019 r. E. [...] z siedzibą w G. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej. Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy - Dz.U. z 2019 r., poz. 2523 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, zaś granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej podstawy, czyli wskazane naruszenia przepisów prawa. Rozpoznając zatem skargę kasacyjną w tak określonych granicach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że jest ona pozbawiona usprawiedliwionych podstaw. Planowana inwestycja dotyczy odcinka napowietrznej elektroenergetycznej linii [...] o długości około 0,1460 km, która jest częścią większego przedsięwzięcia polegającego na "Przebudowie jednotorowej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji GPZ G[...]– D[...]" planowanego w granicach powiatów słupskiego i bytowskiego. Jednocześnie wyjaśnić należy, że inwestycja zrealizowana zostanie bez zmiany przebiegu istniejącej linii 110 kV, bez zmiany dotychczasowych parametrów technicznych istniejącej linii 110 kV (takich jak długość linii oraz napięcie znamionowe), bez zwiększenia ograniczeń w korzystaniu z posiadanych nieruchomości oraz bez montażu słupów na działce nr [...], której właścicielem jest skarżący. Z charakterystyki całego przedsięwzięcia szczegółowo określonej we wniosku inwestora wynika, że przebudowie podlegać będą konstrukcje wsporcze (słupy kratowe) wraz z fundamentami, przewody robocze i przewód odgromowy, zaś z decyzji Wójta Gminy z dnia [...] czerwca 2015 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przebudowy całej linii elektroenergetycznej wynika, że przedsięwzięcie to obejmować ma rozbiórkę istniejącej linii wraz ze słupami i ich fundamentami oraz budowę nowej linii polegającą na wykonaniu wykopów, umieszczaniu fundamentów w wykopach, montażu słupów i montażu przewodów wraz z izolacją. Planowane przez inwestora prace mieszczą się w zakresie definicji robót budowlanych, określonych w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm.) Zgodnie z powyższym przepisem roboty budowlane obejmują zarówno budowę, jak i prace polegające na przebudowie (zdefiniowanej w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane), montażu, remoncie (zdefiniowanym w art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane) lub rozbiórce obiektu budowlanego. W konsekwencji nieusprawiedliwiony jest zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na niewłaściwe zastosowanie w sprawie powyższych przepisów. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego winna określać m.in. rodzaj inwestycji oraz warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego; ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Nie ulega wątpliwości, że decyzja ta jest instrumentem prawnym służącym określeniu sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Winna ona zatem określać podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę. Nieusprawiedliwiony jest więc zarzut niewłaściwego zastosowania art. 54 pkt 1 i pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który zdaniem skarżącego kasacyjnie polega na braku konieczności wydawania decyzji lokalizacyjnej dla opisanego powyżej zamierzenia inwestycyjnego. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 182 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842).