II SA/Gl 269/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi L.N., B.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz skarżących solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez L.N. oraz B.B. (dalej: strony, skarżący) od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, ustalającej warunki i zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla sieci gazowej średniego ciśnienia przy ul. [...] w K., działki nr 1 km. [...] obręb P. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z [...] r. [...] Prezydent Miasta K. orzekł o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, ustalającej warunki i zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla sieci gazowej średniego ciśnienia przy ul. [...] w K., działki nr 1 km. [...] obręb P. W wyniku odwołania wniesionego przez jedną ze stron – B.R., decyzją z dnia [...]r. nr [...] Kolegium utrzymało w mocy ww. decyzję Prezydenta Miasta K. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Pismem z dnia 16 grudnia 2020 r. odwołanie od decyzji z [...] r. wniosły również strony. Kolegium wymienionym na wstępie postanowieniem z dnia [...] r. stwierdziło niedopuszczalności odwołania ze względu na to, że kwestionowana decyzja organu I instancji stała się ostateczna. Skargę na postanowienie Kolegium wniosły strony żądając jego uchylenia. W ich ocenie Kolegium przedwcześnie stwierdziło niedopuszczalność odwołania, ponieważ decyzja organu I instancji w momencie składania odwołania była ostateczna, ale nie prawomocna. Skarżący wskazują na naruszenie art. 16 § 3 k.p.a. oraz art. 7 i 77 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] r. Kolegium nie podziela stanowiska Skarżących jakoby dla kwestii niedopuszczalności przedmiotowej konieczne było aby rozstrzygnięcie było zarówno ostateczne jak i prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarżący niewątpliwie w terminie złożyli odwołanie od decyzji w dniu 18 grudnia 2020 r., które przekazane zostało do organu II instancji w dniu [...] r. W tym samym dniu, a więc [...], organ II instancji wydaje decyzję w tej samej sprawie z odwołania innej osoby, będącej stroną. Jednocześnie Kolegium stwierdza niedopuszczalność odwołania wniesionego przez skarżących. Jako przyczynę podaje uzyskanie waloru ostateczności przez decyzję pierwszoinstancyjną tj. decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, ustalającej warunki i zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla sieci gazowej średniego ciśnienia przy ul. [...] w K., działki nr 1 km. [...] obręb P., W ocenie Sądu Kolegium pozostaje w błędzie. Odwołanie w postępowaniu administracyjnym powoduje przeniesienie pełnej kompetencji do rozstrzygnięcia sprawy na organ wyższego stopnia, z tym skutkiem, że orzeczenie pierwszej instancji przestaje obowiązywać (T. Woś i J. Zimmermann w glosie do uchwały SN z dnia 23 września 1986 r. III AZP 11/86, PiP 1989, z. 8, s. 147). Z zasady dwuinstancyjności wynika, że organ odwoławczy ponownie merytorycznie rozstrzyga sprawę i do obrotu prawnego wchodzi wydana przez niego decyzja. Oczywiście, decyzja pierwszoinstancyjna może pozostawać w obrocie prawnym i stać się ostateczną po upływie 14 dni, pod warunkiem nie wniesienia od niej odwołania. Jeśli jednak odwołanie zostanie wniesione, to decyzja organu I instancji, nie mająca znamion ostateczności, po wniesieniu odwołania staje się jedynie "określoną propozycją" co do treści rozstrzygnięcia (T.Kiełkowski, Nabycie prawa na mocy decyzji administracyjnej, Warszawa 2012, s. 195). . Przyjąć zatem trzeba, że decyzji organu I instancji, którą Kolegium uznaje za ostateczną, nie było w dacie orzekania przez ten organ w obrocie prawnym, a w konsekwencji nie mogła ona powodować stanu niedopuszczalności odwołania. W tym stanie rzeczy przyjdzie stwierdzić, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa – art. 134 k.p.a., który to przepis w części dotyczącej stwierdzenia niedopuszczalności odwołania Kolegium zastosowało mimo tego, że nie zachodziła przedmiotowa przyczyna niedopuszczalności w postaci istnienia pierwszoinstancyjnej decyzji ostatecznej. Doszło zatem do naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a., co powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu.