II OSK 1427/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 962/09 o odrzucające skargę T. B., W. B., T. D., T. F., Z. F., P. G., M. J., J. K., M. K., D. M., J. M., S. N., J. N., J. K., J. P., B. R., K. R., Z. S., T. S., S. W., H. S., J. S., M. S., W. S. w sprawie ze skargi T. B., W. B., T. D., T. F., Z. F., P. G., M. J., J. K., M. K., D. M., J. M., S. N., J. N., J. K., J. P., B. R., K. R., Z. S., T. S., S. W., H. S., J. S., M. S., W. S. i M. W. na uchwałę Rady Miasta Torunia z dnia 13 lipca 2006 r., nr 1075/06 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, odrzucił skargę m.in. Z. S. na uchwałę Rady Miasta Torunia w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu podano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał skarżącego M. W. jako pełnomocnika reprezentowanych skarżących /w tym m.in. Z. S./ do wykazania, że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący, których reprezentuje, wezwali organ gminy do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik skarżących oświadczył, że wezwanie do usunięcia ,,naruszeń interesów mieszkańców" znajduje się w aktach sprawy. Natomiast pismem z dnia [...] czerwca 2009r. Prezydent Miasta Torunia, Marszałek Województwa Kujawsko – Pomorskiego oraz Wojewoda Kujawsko – Pomorski zostali poinformowani o stanowisku mieszkańców w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że z kserokopii pisma z dnia [...] czerwca 2009r. nadesłanego w odpowiedzi na wezwanie Sądu nie wynika ażeby skarżący wezwali ten organ do usunięcia naruszenia prawa, pismo miało charakter informacyjny a nie wzywający do usunięcia naruszenia prawa i skierowane zostało do niewłaściwego organu tj. Wojewody Kujawsko – Pomorskiego. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Z. S. zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez uznanie, że nie wezwał Rady Miasta Torunia do usunięcia naruszenia prawa, podczas gdy w aktach sprawy (k. 6v) znajduje się wezwanie podpisane przez M. W., a z jego treści wynika, że działa on także w imieniu mieszkańców osiedla ul. [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Warunkiem wniesienia skargi powszechnej do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia. Zasadnie zatem Sąd I instancji wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania, że reprezentowani przez niego skarżący wezwali Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Prawidłowo pouczony o skutkach niewywiązania się z wezwania Sądu pełnomocnik skarżących przedstawił jednak pismo skierowane do Wojewody Kujawsko-Pomorskiego, które nie zostało skierowane do właściwego organu, ponadto miało charakter informacyjny. Nie mogło zatem zostać potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej natomiast nie zostało wykazane, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa znajdujące się na k. 9v. dokonane zostało w imieniu pozostałych skarżących w tym wnoszącego skargę kasacyjną, w szczególności nie przedstawiono pełnomocnictw potwierdzających umocowanie w tym przedmiocie. Lakoniczne stwierdzenie znajdujące się w treści wezwania, że dokonane jest ono w imieniu mieszkańców osiedla ul [...] nie odpowiada wymaganiom przewidzianym do udzielenia pełnomocnictwa, zwłaszcza, że widnieje na nim wyłącznie podpis M. W., nie dołączono natomiast dokumentów potwierdzających fakt działania w imieniu pozostałych skarżących. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę m.in. Z. S. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji.