II GZ 673/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lipca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 1397/25 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 marca 2025 r. nr 38/11/2025/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 lipca 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1397/25, działając na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę E. Z. (dalej: skarżąca) na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 3 marca 2025 r. w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia z 6 maja 2025 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącej oraz nadesłanie odpisu skargi. Wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu (10 czerwca 2025 r. i 18 czerwca 2025 r.), w dniu 26 czerwca 2025 r. zostało zwrócona do Sądu z adnotacją "ZWROT nie podjęto w terminie". W trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. wezwanie uznano za doręczone skarżącej z dniem 24 czerwca 2025 r. Wobec powyższego, ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi był 1 lipca 2025 r. Z powodu niewykonania wezwania Sądu przez skarżącą, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił. II Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Warszawie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca wskazała, że żadne awiza we wskazanym w postanowieniu czasie nie dotarły. Skarżąca wyjaśniła m.in., że nie jest winna tej sytuacji i nie może ponosić kary za złą jakość świadczonych przez pocztę usług i ciągłe zmiany listonoszy. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 p.p.s.a. Dodatkowo zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z kolei z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s,a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi. Wskazać również należy, że postępowanie sądowe jest postępowaniem sformalizowanym, czynności podejmowane przez jego uczestników muszą być dokonywane w określonych w ustawie terminach i w stosownej formie. Elementy składowe wszelkich pism, w tym również skarg składanych do sądu zostały określone przez ustawodawcę, a niestosowanie się do tych wymogów naraża strony i uczestników postępowania na ujemne skutki procesowe. Obowiązkiem strony jest ponadto stosowanie się do wezwań sądu. W niniejszej sprawie brak skargi w postaci braku podania numeru PESEL skarżącej oraz braku odpisu skargi dla uczestnika postępowania nie zostały usunięte w terminie wskazanym w wezwaniu Sądu pierwszej instancji. Z akt sprawy wynika, że w wykonaniu zarządzenia z 6 maja 2025 r., pismem z 4 czerwca 2025 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi. Po dwukrotnym awizowaniu w dniu 10 czerwca 2025 r. i 18 czerwca 2025 r. korespondencja zawierająca ww. wezwanie została w dniu 26 czerwca 2025 r. zwrócona do Sądu z adnotacją "ZWROT nie podjęto w terminie". Zwrotne potwierdzenie odbioru, prawidłowo wypełnione, znajduje się w aktach sprawy. Na tej podstawie Sąd pierwszej instancji prawidłowo w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznał ww. wezwanie za doręczone skarżącej z dniem 24 czerwca 2025 r., a zatem ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi był dzień 1 lipca 2025 r. Skarżąca nie neguje w treści zażalenia, że nie uzupełniła wskazanych w wezwaniu braków formalnych, zatem Sąd pierwszej instancji zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi, skoro niesporne jest, że nie uzupełniono jej braków w wyznaczonym terminie. Podkreślenia bowiem wymaga, że na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jest jedynie zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Skoro zatem skarga skarżącej dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu, pomimo stosownego wezwania w tym zakresie oraz pouczenia o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, które zostało skarżącej prawidłowo doręczone, to Sąd pierwszej instancji zobligowany był dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi. Powyższe oznacza, że zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie jest zgodne z prawem i dlatego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.