II GSK 2531/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 15 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Województwa Dolnośląskiego o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt II GSK 2531/24 o orzeczenie w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 5000/23 w sprawie ze skargi Województwa Dolnośląskiego na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 lipca 2023 r. nr 216/01/2023/Ub w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.

1. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 5000/23 w sprawie ze skargi Województwa Dolnośląskiego na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 lipca 2023 r. nr 216/01/2023/Ub w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Skarga kasacyjna wpłynęła do WSA w Warszawie 23 lipca 2024 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 6 sierpnia 2024 r. odpis skargi kasacyjnej został doręczony pełnomocnikowi Województwa Dolnośląskiego, r. pr. T (...) . Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że doręczenie miało miejsce 14 sierpnia 2024 r. (k. 123 akt sądowych). 2. Pełnomocnik Województwa Dolnośląskiego r. pr. (...) , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pismo zatytułowane "Odpowiedź na skargę kasacyjną". Pismo to zostało przesłane pocztą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jak wynika ze stempla pocztowego na kopercie 19 września 2024 r. W piśmie tym pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, wedle norm przepisanych. 3. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 lipca 2025 r., sygn. II GSK 2531/24 oddalił skargę kasacyjną Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Pełnomocnik Województwa Dolnośląskiego pismem z 15 września 2025 r. wniósł o uzupełnienie wyroku NSA poprzez zawarcie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku nie jest zasadny. 4. Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. powołany przepis ma zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W ocenie NSA wydany wyrok jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Przedmiotem rozpoznania była skarga kasacyjna Organu od wyroku WSA w Warszawie z 31 stycznia 2024 r. sygn. akt VI SA/Wa 5000/23 w sprawie ze skargi Województwa Dolnośląskiego na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 lipca 2023 r. nr 216/01/2023/Ub w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Pełnomocnik Województwa Dolnośląskiego we wniosku o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o kosztach podniósł, że zgodnie z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjna wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Zgodnie z art. 179 p.p.s.a. strona, która nie wniosła skargi kasacyjnej, może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie czternastu dni od doręczenia jej skargi kasacyjnej. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 p.p.s.a., jest nazwanym pismem procesowym. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor, profesjonalny pełnomocnik, powinien w terminie jaki zakreślił mu ustawodawca, ustosunkować się do żądań zawartych w skardze kasacyjnej, podnosić zarzuty i argumenty przeciwko podstawom kasacyjnym i ich uzasadnieniu. Nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony, wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie (por. uchwała NSA z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12, publ: ONSAiWSA z 2013 r. nr 3 poz.38 oraz wyrok SN z 2 marca 2010 r., II PK 241/09, Lex nr 589976; wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., II OSK 859/07, Lex nr 484868; H. Knysiak – Molczyk, Skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Warszawa 2010, str. 419 ). 5. Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego 14 sierpnia 2024 r. (k. 123 akt sądowych). Wobec czego czternastodniowy termin do wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną upływał 28 sierpnia 2024 r. Pismo procesowe pełnomocnika Skarżącego, w którym zawarto wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, zostało przesłane pocztą na adres WSA w Warszawie 19 września 2024 r.(data stempla pocztowego k. 133) Zauważyć należy, że na gruncie art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a-c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.), określającym stawki minimalne za czynności radców prawnych w sprawach przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, wynagrodzenie pełnomocnika, będącego radcą prawnym, przysługuje za: 1) sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej lub odpowiedzi na skargę kasacyjną, 2) za udział w rozprawie. W rozpoznawanej sprawie pismo procesowe pełnomocnika Skarżącego zostało złożone po terminie określonym w art. 179 zd. 1 p.p.s.a., a więc nie stanowiło odpowiedzi na skargę kasacyjną. Skutek w postaci zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego mógłby zostać uwzględniony jedynie w sytuacji gdyby pełnomocnik Skarżącego wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. Wobec tego nie było podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. 6. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku.