II GZ 670/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 2750/22 w zakresie ściągnięcia nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 lipca 2022 r. nr DZP-III.6110.182.2022 w przedmiocie wpisu na listę radców prawnych postanawia: oddalić zażalenie.

I Zarządzeniem z 28 lipca 2025 r., Przewodniczący VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od K. S. (dalej: skarżąca), należności sądowej w kwocie 100 złotych z tytułu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W uzasadnieniu ww. zarządzenia wskazano, że 26 stycznia 2024 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 stycznia 2024 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej 1 października 2024 r., jednocześnie w wykonaniu zarządzenia asesora WSA w Warszawie z 19 sierpnia 2024 r., pismem z 13 września 2024 r. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w wysokości 100 złotych, pod rygorem ściągnięcia ww. opłaty od strony. Na skutek zażalenia skarżącej na zarządzenie asesora WSA w Warszawie z 19 sierpnia 2024 r., postanowieniem z 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II GZ 556/24 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca została zasadnie wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej z tytułu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego pismem z 20 stycznia 2025 r. wezwano skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 19 sierpnia 2024 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych - w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem ściągnięcia. Przedmiotowe wezwanie doręczono skarżącej 4 lutego 2025 r. Sąd pierwszej instancji wskazał, że z notatki służbowej z 21 lipca 2025 r. wynikało, że do dnia 15 lipca 2025 r. ww. opłata kancelaryjna nie została przez skarżącą uiszczona. W związku z tym konieczne stało się ściągnięcie od skarżącej nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych. II Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i umorzenie należności w kwocie 100 zł. Ponadto skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z akt spraw o sygnaturach: VI SA/Wa 2750/22, VI SPP/Wa 313/22, VI SPP/Wa 25/24, VI SPP/Wa 09/25 na okoliczność sytuacji materialnej oraz o dopuszczenie dowodu z akt spraw: Prokuratury Rejonowej w S. sygn. akt [...], Prokuratury Rejonowej w S. sygn. akt [...], Sądu Rejonowego w S. sygn. akt [...], Sądu Okręgowego w S. sygn. akt [...] na okoliczność represji Sądu Rejonowego w S., Sądu Okręgowego w S. oraz Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje na uwzględnienie. Stosownie do art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni liczonych od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczony na skutek żądania zgłoszonego w terminie 7-dniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek o uzasadnienie, po uprzednim wezwaniu do jej uiszczenia. Wysokość należnej opłaty kancelaryjnej określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1090). Z treści § 2 tego rozporządzenia wynika, że pobiera się opłatę kancelaryjną w wysokości 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżąca zwróciła się do Sądu pierwszej instancji o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego przez ten sąd w dniu 19 stycznia 2024 r. W wykonaniu prawomocnego zarządzenia asesora WSA w Warszawie z 19 sierpnia 2024 r., wezwano skarżącą do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych - w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem ściągnięcia. Wezwanie doręczono skarżącej 4 lutego 2025 r. Z notatki służbowej sporządzonej 21 lipca 2025 r. wynikało, że skarżąca do dnia 15 lipca 2025 r. nie uiściła ww. opłaty kancelaryjnej (k. 147 akt sądowych). W związku z nieuiszczeniem należnej opłaty, zarządzeniem Przewodniczącego VI Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lipca 2025 r. zarządzono ściągnięcie od skarżącej nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych. Wyjaśnić trzeba, że obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa, wobec tego zasadnie zarządzono ściągnięcie od skarżącej opłaty za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, która była należna ale nieuiszczona w niniejszej sprawie. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji określił również kwotę opłaty. Zaskarżone zarządzenie uznać należało za zgodne z prawem. Jednocześnie wskazać trzeba, że z akt sprawy nie wynika, by skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zostały prawomocnie zakończone, poprzez odmowę przyznania prawa pomocy. Na marginesie należy zaznaczyć, że przyznanie prawa pomocy w innych postępowaniach, nie rozciąga się automatycznie na wszystkie postępowania toczące się przed tym samym sądem. Sąd nie jest związany rozstrzygnięciami z zakresu prawa pomocy wydanymi w innych sprawach - nawet, jeżeli stroną jest ten sam skarżący (por. postanowienie NSA z 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 308/08). Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do konkretnej sprawy, zatem w każdej sprawie odrębnie powinno być prowadzone postępowanie w tym zakresie. Odnosząc się natomiast do złożonych przez skarżącą wniosków dowodowych, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że w myśl art. 106 § 3 p.p.s.a. sądowi z urzędu lub na wniosek stron przysługuje uprawnienie do przeprowadzenia dowodów uzupełniających z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przeprowadzenie takich dowodów to uprawnienie Sądu, a nie obowiązek. W rozpoznawanej sprawie zgłoszone wnioski dowodowe nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż przeprowadzenie wnioskowanych dowodów odnoszących się do represji Sądu Rejonowego w S., Sądu Okręgowego w S., Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. oraz sytuacji materialnej skarżącej, nie było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że czynności podjęte przez Sąd pierwszej instancji były prawidłowe. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu zażalenia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a.