II GZ 50/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2025 r. sygn. akt VI SA/Wa 2386/21 w zakresie sprostowania oczywistej omyłki w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 listopada 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2386/21 w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozostawienia wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego bez rozpoznania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 29 sierpnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2386/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował oczywistą omyłkę w sentencji oraz w wersie 3 i 4 od góry uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 listopada 2024 r., sygn. akt VI SA/Wa 2386/21, w ten sposób, że wyrażenie "na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu notarialnego" postanowił zastąpić wyrażeniem "na decyzję Ministra Sprawiedliwości". Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w postanowieniu z 13 listopada 2024 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarówno w sentencji oraz w wersie 3 i 4 od góry uzasadnienia, wskazano błędnie organ, a także zaskarżone rozstrzygnięcie. Oznacza to, że pomyłka, jakiej dopuścił się do Sąd miała charakter oczywisty. Dostrzeżony błąd nie był zamierzony, a jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Tym samym zaistniała konieczność sprostowania w tym zakresie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 poz. 935; dalej: p.p.s.a) sąd może z urzędu na posiedzeniu niejawnym sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt II GSK 1562/15). Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził w rozpoznawanej sprawie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Sąd ten zasadnie dokonał sprostowania oczywistej omyłki w uprzednio wydanym postanowieniu, polegającej na błędnym wskazaniu w sentencji oraz w 3 i 4 wersie od góry uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2024 r. zarówno organu, jak i zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sprostowanie zostało dokonane prawidłowo poprzez zastąpienie błędnego określenia organu i zaskarżonego aktu prawidłowymi oznaczeniami. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.