II GZ 420/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. Spółki z o.o. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 1 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 365/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi I. Spółki z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie.

I Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 9 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 365/14, odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi I. Sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie datowanym na 20 czerwca 2014 r. i w tym dniu wniesionym skarżąca sformułowała zażalenie na to postanowienie i wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Po prawomocnym zakończeniu postępowania ze wskazanego wniosku Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wydał 6 maja 2015 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braku formalnego jej zażalenia z 20 czerwca 2014 r. poprzez złożenie jego odpisu dla doręczenia organowi. W wezwaniu zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżąca otrzymała wezwanie 12 maja 2015 r. W dniu 19 maja 2015 r. skarżąca przedstawiła odpis zażalenia, które w dniu 27 listopada 2014 r. złożyła na postanowienie z dnia 12 listopada 2014 r., a które zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 marca 2015 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II GZ 68/15. Nie wniosła natomiast żądanego odpisu zażalenia z 20 czerwca 2014 r. Ponieważ skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła wskazanych braków formalnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 1 czerwca 2015 r., odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). II Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła I. Spółka z o.o., wnosząc o jego uchylenie. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań jest zawarty w art. 47 tej ustawy, obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich stronom. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia, wynikającym z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Stosowanie do treści uchwały z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez wnoszącego pismo wymaganej liczby jego odpisów, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów przez sąd. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono w szczególności, że ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, ani nie dokonał rozróżnienia na braki "istotne" i "nieistotne", a jedynie wskazał na braki, które uniemożliwiają nadanie pismu prawidłowego biegu, co przemawia za przyjęciem ścisłej wykładni omawianych przepisów, reprezentowanej tak w judykaturze, jak i orzecznictwie. Rolą sądu nie jest zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych, leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek. W rozpoznawanej sprawie był to obowiązek zastosowania się do wezwania do uzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie odpisu zażalenia, którego wnosząca zażalenie nie dochowała, czego skutkiem, zgodnie z poglądem wyrażonym w powyższej uchwale, było prawidłowe postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu zażalenia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.