II GZ 270/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1759/13 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi P. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 [...] 2013r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji Pismem z dnia 14 [...] 2013 r. skarżący P. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 [...] 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 14 [...] 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 [...] 2013 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie [...] zł., w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 [...] 2013 r. Kwotę [...] zł. tytułem wpisu sądowego skarżący uiścił w dniu 31 [...] 2013 r., a więc z przekroczeniem 7 dniowego terminu. Pismem z dnia 20 [...] 2013 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 11 [...] 2013 r. W uzasadnieniu wskazał, że odebrał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w dniu 22 [...] 2013 r. jednakże w związku z tym, iż cierpiał wówczas na chorobę niepozwalającą mu na wychodzenie z domu i normalne funkcjonowanie nie wykonał go w terminie. W trakcie choroby nie było nikogo z domowników, a więc nie mógł zwrócić się o pomoc w załatwieniu swojej sprawy do osoby trzeciej. Pismem z dnia 11 [...] 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie jego treści, poprzez przedłożenie dokumentów potwierdzających, że w okresie przewidzianym do uiszczenia wpisu sądowego pozbawiony był możliwości działania z powodu choroby, na którą powołał się we wniosku z dnia 20 [...] 2013 r. Skarżący pismem z dnia 5 [...] 2014 r. odpowiedział na wezwanie Sądu zaznaczając, że nie posiada żadnego dokumentu ani zaświadczenia lekarskiego poświadczającego przebytą przez niego chorobę w okresie, w którym był obowiązany do uiszczenia wpisu od skargi. Podkreślił jednak, iż w czasie zobowiązującym go do zapłaty rzeczywiście był chory i musiał leżeć w łóżku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie podzielił stanowiska zaprezentowanego we wniosku o przywrócenie terminu, iż skarżący uprawdopodobnił, że nie ponosi winy w niedochowaniu terminu do podjęcia czynności procesowej. Argumenty podane przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie zostały poparte żadnym obiektywnymi dowodami np. zaświadczeniem lekarskim. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. Z. wskazał, iż nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji wynikających z jego stanu zdrowia. Wskazał na chorobę niepozwalającą mu na wychodzenie z domu i normalne funkcjonowanie. Wysoka temperatura spowodowała nieświadomość treści otrzymanego od Sądu pisma, a ponieważ w domu nie było pozostałych domowników nikt nie był w stanie mu pomóc. Ponadto Skarżący podniósł brak odniesienia się Sądu I instancji do wniosku o przebadanie go przez biegłego lekarza na okoliczność czy pomiędzy 20 a 31 [...] 2013 r. przebył chorobę pozbawiającą go możliwości działania i normalnego funkcjonowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kryterium braku winy wynikające z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", jako warunek przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności strony przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, Sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (por. postanowienie NSA z 18 grudnia 2013 r., I OZ 1199/13). Oznacza to, że strona wnosząca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodzianie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wskazywał na okoliczność wystąpienia u niego choroby i w związku z tym niemożliwości pełnego zrozumienia treści pisma i wynikających z niego konsekwencji oraz wywiązania się z obowiązków pismem tym nałożonych, we właściwym terminie. Podniósł także nieobecność pozostałych domowników, którymi mógłby się posłużyć przy wykonaniu zobowiązania. Na potwierdzenie tych okoliczności skarżący nie przedstawił jednak żadnych dowodów. Termin "uprawdopodobnienie", o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. nie jest pojęciem tożsamym z "udowodnieniem". Niemniej jednak dyspozycja tego przepisu nakazuje przyjąć, że konieczne jest wykazanie, że mimo dołożenia szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana, nie było możliwe przezwyciężenie przeszkody powstałej w dochowaniu terminu nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 22 listopada 2013 r., II FZ 989/13). W niniejszej sprawie Sąd I instancji, dostrzegając, że w zakresie okoliczności dotyczących choroby twierdzenia skarżącego są gołosłowne, prawidłowo stwierdził, że skarżący nie wykazał choroby, która uniemożliwiała mu podejmowanie czynności procesowych samodzielnie jak i za pośrednictwem domowników. Skarżący nie przedstawił żadnego zaświadczenia od lekarza ani też nie wyjaśnił z jakiego powodu i w jakim okresie nieobecni byli jego domownicy. Nie zostało tym samym uprawdopodobnione, że taka choroba stanowiła przeszkodę, której skarżący nie mógł przezwyciężyć. Ta ocena Sądu jest decydująca dla wyniku postępowania w niniejszej sprawie. Wynika to z tego, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego powołanie się przed Sądem na okoliczność choroby wymaga wykazania, że była to taka przeszkoda, która uniemożliwiła w ogóle działanie skarżącego. Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie mogła zatem stanowić argumentacja skarżącego ograniczająca się wyłącznie do gołosłownego stwierdzenia, że choroba uniemożliwiła mu wykonanie wezwania. Sąd nie znalazł w niniejszej sprawie podstaw, aby uznać, że choroba, nawet jeśli faktycznie miała miejsce w danym czasie, sama w sobie mogła stanowić przeszkodę do terminowego dokonania czynności procesowej (por. postanowienie NSA z 12 marca 2013 r., I FZ 42/13). W odpowiedzi zaś na podniesiony przez skarżącego brak odniesienia się przez Sąd I instancji do wniosku o przebadanie go przez biegłego lekarza na okoliczność czy pomiędzy 20 a 31 [...] 2013 r. przebył chorobę pozbawiającą go możliwości działania i normalnego funkcjonowania wskazać należy, że z § 2 art. 87 p.p.s.a. wynika, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego w uchybieniu. Tak sformułowany przepis wskazuje na inicjatywę strony, która składając taki wniosek musi podjąć wszystkie niezbędne działania do uprawdopodobnienia podnoszonych okoliczności. Wnioskujący ma zatem przekonać sąd o tym, że przekroczenie terminu nastąpiło bez jego winy, przy czym sąd administracyjny w razie braku odpowiednich oświadczeń czy dokumentów nie jest uprawniony do prowadzenia postępowania dowodowego. W przypadku bowiem wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym p.p.s.a. nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego. Wymaga również podkreślenia, że ewentualne braki w zakresie argumentacji czy dowodów załączonych na poparcie złożonego wniosku nie stanowią braków formalnych, o których mowa w treści art. 49 p.p.s.a., stąd też wniosek strony nie mógł zostać uwzględniony. Tym samym wniosek skarżącego o przebadanie go przez biegłego lekarza jest nieuzasadniony i choć Sąd I instancji nie odniósł się do niego nie miało to wpływu na wynik postępowania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.