II GZ 265/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. W. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2021 r., sygn. akt II GZ 265/21 o oddaleniu zażalenia w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powołania na stanowisko komornika sądowego postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2021 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 kwietnia 2021 r., w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. W. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności powołania na stanowisko komornika sądowego. Pismem z dnia 4 września 2021 r., B. W. wniósł "Skargę na naruszenie prawa do sądu ustanowionego uprzednio z mocy ustawy w sprawie II GZ 265/21, postanowienie z dnia 25 sierpnia 2012 r." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uwagi na treść pisma strony z dnia 4 września 2021 r., w szczególności z uwagi na przywołane w tytule orzeczenie, które B. W. objął "skargą", pismo to należało uznać za zażalenie wniesione na wymienione powyżej orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2021 r., sygn. akt II GZ 265/21. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zażalenie to jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.), zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych taksatywnie w tym przepisie (pkt 1-10). Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Na marginesie zauważyć należy, że skarżący wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia NSA z dnia 25 sierpnia 2021 r. pouczony został o tym, że orzeczenie to jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.