II GZ 217/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 1596/20 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 3 czerwca 2020 r. nr DC.WAP.514.59.2019.23 w przedmiocie cofnięcia rezerwacji częstotliwości postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1596/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 3 czerwca 2020 r. w przedmiocie cofnięcia rezerwacji częstotliwości i zwrócił P. Sp. z o.o. w W. wpis od skargi. Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy: Pismem z 3 lipca 2020 r. P. sp. z o.o. z w W. (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez r.pr. S.P., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 3 czerwca 2020 r. w przedmiocie cofnięcia rezerwacji częstotliwości. Zarządzeniem z 13 sierpnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi lub do sporządzenia i wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pismo to zostało skutecznie doręczone 25 sierpnia 2020 r. Pismem z 4 września 2020 r. pełnomocnik skarżącej wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia ww. braków skargi. Do pisma załączono odpis pełnomocnictwa oraz dowód uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2020 r., VI SA/Wa 1596/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia ww. braków skargi. Na to postanowienie pełnomocnik skarżącej nie wniosła zażalenia. Postanowieniem z 14 stycznia 2021 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę spółki i zwrócił uiszczony wpis od skargi. Sąd wskazał, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 25 sierpnia 2020 r. Termin na wykonanie wezwania upływał więc 1 września 2020 r. Pełnomocnik skarżącej uzupełniła zaś powyższe braki z uchybieniem ww. terminu, co skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a."). O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 86 § 3 p.p.s.a., polegające na odrzuceniu skargi przed prawomocnym rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniosła argumenty dotyczące nieprawidłowości doręczenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Złożona przez spółkę skarga była obarczona brakiem formalnym w postaci niezłożenia przez jej pełnomocnika dokumentu pełnomocnictwa (art. 46 § 3 p.p.s.a.), do czego pełnomocnik spółki została wezwania zarządzeniem z 13 sierpnia 2020 r. Wezwanie to zostało doręczone 25 sierpnia 2020 r. Pełnomocnik skarżącej uzupełniła zaś powyższe braki formalne dopiero 4 września 2020 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. W tych okolicznościach sprawy Sąd pierwszej instancji zasadnie orzekł o odrzuceniu skargi. Zadaniem Sądu pierwszej instancji będzie więc ocenienie, czy postanowienie z 12 listopada 2020 r. zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącej oraz rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na to postanowienie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.