II GZ 2/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2021 r. sygn. akt VI SPP/Wa 194/20 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R.P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 16 listopada 2021 r., sygn. akt VI SPP/Wa 194/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw R.P. od postanowienia referendarza sądowego WSA w Warszawie z 2 września 2021 r. o odmowie przyznania R.P. prawa pomocy, na podstawie art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowienie z 2 września 2021 r. zostało doręczone do rąk własnych skarżącego 29 października 2021 r., natomiast sprzeciw został złożony w piśmie z 3 listopada 2021 r., które zostało nadane do WSA w Warszawie 8 listopada 2021 r. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości jako oczywiście niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Skarżący podniósł, że sprzeciw został złożony w terminie na Poczcie 3 listopada 2021 r. Odrzucając sprzeciw, WSA nie podał, gdzie i kiedy sprzeciw został nadany ani co oznacza "nadanie". Skarżący wskazał, że poczta "nadała" bieg pismu w innym terminie, co nie było jego winą. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a. od zarządzeń i postanowień wydanych przez referendarza sądowego, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Aby zachować termin do wniesienia sprzeciwu strona powinna złożyć pismo do sądu. Złagodzenie tego wymogu przewiduje art. 83 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Innymi słowy, datę oddania przesyłki w placówce pocztowej, tj. jak powszechnie się mówi "nadanie jej", przyjmuje się za datę złożenia pisma. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący sporządził sprzeciw 3 listopada 2021 r., jednak nie ulega wątpliwości, że oddał przesyłkę zawierającą ten środek odwoławczy w placówce pocztowej 8 listopada 2021 r. Termin ten należało zatem uznać za datę nadania przesyłki. Skoro zaś – co nie było kwestionowane – postanowienie referendarza zostało doręczone skarżącemu 29 października 2021 r., a termin do wniesienia sprzeciwu wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, to skarżący złożył sprzeciw po upływie tego terminu. Stanowiło to podstawę do odrzucenia sprzeciwu, co Sąd pierwszej instancji prawidłowo postanowił. Należy przy tym stwierdzić, że nie ma znaczenia, gdzie nadana została sporna przesyłka, a doniosłość, którą skarżący przykłada do tej okoliczności w zażaleniu, nie jest zrozumiała. Ponadto, NSA nie miał podstaw do uznania, że Sąd pierwszej instancji przyjął błędną datę nadania ww. przesyłki, ponieważ data ta wynika ze stempla pocztowego (k. 25 akt sądowych). Również skarżący – poza gołosłownymi oświadczeniami – nie przedstawił żadnych argumentów potwierdzających inną datę nadania przesyłki niż wynikająca z koperty, w której przesyłkę nadano. Warto również zaznaczyć, że skarżący swoim działaniem polegającym na nienadaniu przesyłki poleconej, o zindywidualizowanym numerze, uniemożliwił dodatkowe sprawdzenie daty nadania przesyłki. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.