II GZ 154/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 887/20 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego ze skargi A. M. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 9 marca 2021 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę A. M. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2020 r., w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny w celu przymuszenia oraz zwrócił skarżącemu uiszczony od skargi wpis w kwocie 100 złotych. Sąd I instancji wskazał, że w związku ze skargą na wymienione postanowienie, skarżący, zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2020 r., wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenie wpisu w kwocie po 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie w dnia 14 grudnia 2020 r. Termin do jego wykonania upływała z dniem 21 grudnia 2020 r. W dniu 22 grudnia 2020 r. skarżący złożył pismo, w którym podał swój numer PESEL oraz załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten, mocą postanowienia z dnia 20 stycznia 2021 r. nie został uwzględniony. W związku z powyższym storna została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarżący wezwanie otrzymał w dniu 15 lutego 2021 r., zaś wpis uiścił w dniu 23 lutego 2021 r. Sąd I instancji stwierdził, że skarżący podał numer PESEL i uiścił wpis od skargi po upływie zakreślonych terminów, gdyż miało to miejsce odpowiednio w dniu 22 grudnia 2020 r. i w dniu 23 lutego 2021 r. W podstawie prawnej postanowienia podano art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.). A. M. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji nie zgadzając się z ustaleniami, że wpłaty wpisu dokonał po terminie, czyli w dniu 23 lutego 2021 r., podczas gdy opłatę tą wniósł w dniu 22 lutego 2021 r. W odniesieniu do uzupełnienia braku formalnego skargi (podania numeru PESEL), skarżący wskazał, że Sąd I instancji również w tym zakresie dokonał błędnej oceny, gdyż datą nadania pisma przez Sąd był 14 grudnia 2020 r., a skarżący odebrał je w dniu 15 grudnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw pomimo, że nie wszystkie twierdzenia w nim zawarte są niezasadne. Analiza akt przedmiotowej sprawy w aspekcie stwierdzonego przez Sąd uiszczenia przez stronę wpisu po terminie do dokonania tej czynności, w szczególności zaś informacje wynikające z załączonego do zażalenia wyciągu z operacji na koncie bankowym, wskazuje, iż strona wpis uiściła w terminie wynikającym z daty doręczenia jej wezwania do dokonania tejże czynności. Jak bowiem wynika z treść zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, wezwanie to doręczono stronie w dniu 15 lutego 2021 r. Skuteczny, siedmiodniowy termin do wniesienia opłaty upływała zatem z dniem 22 lutego 2021 r. Z powołanego już wyciągu operacji bankowej wynika, że opłata od skargi w przedmiotowej sprawie wniesiona została właśnie w dniu 22 lutego 2021 r. Rzeczony wyciąg wskazuję tą właśnie datę, jako datę wykonania operacji, co oznacza, że w tym właśnie dniu strona wniosła stosowną opłatę. Powyższe oznacza, iż bark jest podstaw do stwierdzenia aby skarżący dokonał omawianej czynności z uchybieniem terminu – jego przekroczeniem. Ta okoliczność jednakże nie czyni błędnym postanowienia Sądu I instancji, albowiem strona skarżąca, uchybiła terminowi do uzupełnienia braku formalnego w postaci wskazania swojego numeru PESEL, zgodnie ze skierowanym do niej wezwaniem. Wezwanie w tym przedmiocie, wbrew twierdzeniu strony, zostało jej doręczone w dniu 14 grudnia 2020 r., na co wskazuje data umieszczona wraz z podpisem osoby obierającej przesyłkę zawierającą wezwanie, uwidocznione na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tejże przesyłki (k: 48 akt sprawy). Wobec tego, jak trafnie stwierdził Sąd I instancji termin do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi upływał z dniem 21 grudnia 2020 r. Złożenie przez skarżącego pisma stanowiącego uzupełnienie wymienionego braku skargi w dniu 22 grudnia 2020 r., oznaczała dokonanie tejże czynności procesowej po terminie wynikającym z daty doręczenia skarżącemu wezwania. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że w sprawie zaistniały okoliczności obligujące Sąd I instancji do odrzucenia wniesionej skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiącego, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.