II GZ 150/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 22 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 88/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 listopada 2022 r. nr SKO.4141.107.2022 w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 88/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną W. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 października 2023 r. oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 25 listopada 2022 r. nr SKO.4141.107.2022 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Sąd I instancji w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że korespondencja zawierająca odpis wydanego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony na adres Skarżącej dnia 6 listopada 2023 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Tym samym ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej zakończył się dnia 6 grudnia 2023 r. Natomiast skarga kasacyjna została złożona dnia 7 grudnia 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a zatem z uchybieniem terminu. Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 177 § 1 i art. 178 p.p.s.a. Sąd I instancji skargę kasacyjną odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Skarżąca, zaskarżając je w całości, wnosząc: o jego uchylenie w całości; na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze w zw. z art. 106 § 3 p.p.s.a. o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu w postaci wydruku informacji zamieszczonej na stronie www operatora pocztowego – na okoliczność daty doręczenia Skarżącej kasacyjnie odpisu z uzasadnieniem wyroku z dnia 11.10.2023 r. w sprawie III SA/Łd 88/23; na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 203 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. o zasądzenie na jej rzecz od organu administracji zwrotu poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego przez radcę prawnego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisu postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 p.p.s.a. – poprzez jego nieuprawnione zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej w dniu 7 grudnia 2023 r. (jako wniesionej po upływie terminu), podczas gdy ze strony www operatora pocztowego (emonitoring.poczta-polska.pl) jednoznacznie wynika, że doręczenie przesyłki poleconej zawierającej odpis zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 10 listopada 2023 r., co oznacza, że termin na wniesienie skargi kasacyjnej ekspirował w dniu 10 grudnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 77 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Natomiast zgodnie z art. 77 § 2 p.p.s.a. doręczający stwierdza na potwierdzeniu odbioru sposób doręczenia, a na doręczonym piśmie zaznacza dzień doręczenia i opatruje to stwierdzenie swoim podpisem. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się do zakwestionowania przez skarżącą ustalenia przez Sąd I instancji daty doręczenia odpisu sentencji i uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2023 r. Zgodnie ze stanowiskiem Sądu I instancji, które ma potwierdzenie w zwrotnym potwierdzeniu odbioru, doręczenie odpisu sentencji i uzasadnienia miało miejsce dnia 6 listopada 2023 r. Natomiast skarżący, powołując się na informację z portalu internetowego operatora pocztowego uznaje, że doręczenie nastąpiło dnia 10 listopada 2023 r. Zgodnie z art. 106 § 5 p.p.s.a., do postępowania przed sądami administracyjnymi odpowiednie zastosowanie mają m. in. przepis art. 2432 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023, poz. 1550 ze zm., dalej – "k.p.c."), zgodnie z którym dokumenty znajdujące się w aktach sprawy lub do nich dołączone stanowią dowody bez wydawania odrębnego postanowienia, a także przepis art. 244 § 1 k.p.c, zgodnie z którym dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. Dokumentem urzędowym w znaczeniu nadanym przez art. 244 § 1 k.p.c. jest niewątpliwie zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji (zob. np. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2016 r., sygn. II FSK 3421/14, postanowienie SN z dnia 22 marca 2019 r., sygn. I CZ 118/17, postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. II OZ 500/19, postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2024 r., sygn. I OZ 9/24), przez co podlega ono domniemaniu prawdziwości. Nie wyłącza to możliwości dowodzenia przez stronę, że doręczenie nie nastąpiło lub doszło do niego w innym terminie. Obalenie fikcji doręczenia (domniemanie faktyczne) może natomiast nastąpić, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał, że dane zawarte w zwrotnym potwierdzeniu odbioru są nieprawdziwe. Podnieść należy, że z adnotacji zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zarówno osoba odbierająca (skarżąca), jak i doręczyciel (pracownik operatora pocztowego) zgodnie potwierdzili własnoręcznymi podpisami, że przesyłkę doręczono dnia 6 listopada 2023 r. Oświadczenia tak złożone nie zostały cofnięte, ani unieważnione. Odnosząc się do przedstawianej przez skarżącą informacji z portalu internetowego operatora pocztowego należy wskazać, że nie ma on mocy dowodowej nawet porównywalnej dokumentowi urzędowemu (zob. np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 31 lipca 2017 r., sygn. II SA/Kr 682/17, postanowienie NSA z dnia 22 września 2017 r., sygn. I GZ 196/17, B. Dauter, W. Gurba [w:] S. Babiarz, R. Hauser, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, A. Olesińska, J. Rudowski, B. Dauter, W. Gurba, Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. XII, Warszawa 2024, art. 144(a). Dodatkowo należy zaznaczyć, że na portalu internetowym operatora pocztowego, gdzie możliwe jest śledzenie przesyłek, znajduje się adnotacja, że wyświetlane informacje mają jedynie charakter poglądowy, co także podważa pełną wiarygodność informacji tam wskazanych. Z powyższych względów uznać należy za prawidłowe uznanie przez Sąd I instancji, że doręczenie odpisu sentencji i uzasadnienia wyroku z dnia 11 października 2023 r. miało miejsce dnia 6 listopada 2023 r. Zatem termin na złożenie skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku upłynął dnia 6 grudnia 2023 r. Sąd I instancji prawidłowo – w reakcji na nadanie w placówce pocztowej skargi kasacyjnej dopiero dnia 7 grudnia 2023 r. – postanowieniem z dnia 22 stycznia 2024 r. odrzucił skargę kasacyjną W. Z., przyjmując za podstawę przepis art. 178 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.