II GZ 119/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 602/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 29 grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niepodjęcie działań niezbędnych do zaniechania praktyk podmiotu leczniczego naruszających prawa pacjentów postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 16 grudnia 2022 r., odrzucił skargę D. S. na decyzję Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 29 grudnia 2021 r., w przedmiocie kary pieniężnej za niepodjęcie działań niezbędnych do zaniechania praktyk podmiotu leczniczego naruszających prawa pacjentów. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skargą, wezwano stronę do uzupełnienia uiszczonego w kwocie 200 złotych wpisu o kwotę 1.631 zł. Odpis zarządzenia w przedmiocie wpisu doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 czerwca 2022 r. Sąd przywołując treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że opłata sądowa nie została uiszczona, wobec czego skarga podlegała odrzuceniu. D. S., zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu przedwczesne zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a. i niezasadne odrzucenie skargi. Strona wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia i doprowadzenie do ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia poprzez wezwanie do uzupełnienia ewentualnych braków formalnych, a następnie do ewentualnego wezwania do uzupełnienia wniesionego wpisu. Rzecznika Praw Pacjenta, w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, albowiem nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu I instancji. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie, strona wnosząc skargę na decyzję Rzecznika Prawa Pacjenta z dnia 29 grudnia 2021 r., wniosła wraz ze skargą opłatę w kwocie 200 zł. Wobec okoliczność, iż nie był to pełen należy wpis od wniesionego środka zaskarżenia, pełnomocnik skarżącego wezwany został do uzupełnienia wpisu o kwotę 1.631 zł - zarządzenie z dnia 18 maja 2022 r. (k: 30). Wezwanie to doręczone zostało w dniu 17 czerwca 2022 r., co wynika z informacji ujawnionych na zwrotnym poświadczeniu odbioru wezwania (k: 32). Jak ustalił Sąd I instancji, do dnia 8 lipca 2022 r., a więc po upływie terminu do skutecznego dokonania opisanej czynności, strona nie uzupełniła kwoty należnego w sprawie wpisu od skargi (k: 33). W takim stanie faktycznym sprawy Sąd I instancji zobligowany był do zastosowania przywołanego art. 220 § 3 p.p.s.a., skutkiem czego było niewadliwe odrzucenie wniesionej przez stronę skargi. Oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie zmienia, ani nie podważa podnoszona przez stronę argumentacja odnosząca się do wadliwego, zdaniem pełnomocnika skarżącego, ustalenia przez Sąd I instancji ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia. Analiza sprawy nie wykazała aby Sąd I instancji, jak wywodzi strona skarżąca, dokonał błędnego ustalenia wartości zaskarżenia w przedmiotowej sprawie, czego skutkiem miało być również wadliwe wezwanie strony do uzupełnienia wpisu od wywiedzionej skargi. W objętej skargą decyzji RPP z dnia 29 grudnia 2021 r., wprost wskazano w jej komparycji, że nakłada się na D. S. karę pieniężną w wysokości 91.520 zł za brak podjęcia działań niezbędnych do zaniechania praktyki podmiotu leczniczego. W skardze wniesionej na to rozstrzygnięcie, sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, jasno i wyraźnie wskazano, że strona zaskarża rzeczoną decyzję w całości. W takim stanie sprawy niewadliwie Sąd I instancji ustalił, stosownie do art. 231 p.p.s.a., że w sprawie należny jest wpis stosunkowy, którego kwota wynosić powinna 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej niż 1.500. - § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Mając na uwadze wartość przedmiotu zaskarżenia, również niewadliwie Sąd I instancji ustalił, że wysokość wpisu od wniesionej skargi wynosiła 1.831 zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku Rzecznika Praw Pacjenta, zawartego w odpowiedzi na zażalenie, o zwrot kosztów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na uchwałę z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 oraz postanowienie NSA z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1181/11.