II GSK 2306/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Maciejko po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku O. Sp. z o.o. w R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej O. Sp. z o.o. w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 lipca 2025 r. sygn. akt II SA/Rz 318/25 w sprawie ze skargi O. Sp. z o.o. w R. na decyzję Komendanta Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej w Przemyślu z dnia 20 stycznia 2025 r. nr 2/2025 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 24 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Rz 318/25, oddalił skargę O. sp. z o.o. w R. na decyzję Komendanta Bieszczadzkiego Oddziału Straży Granicznej w Przemyślu z dnia 20 stycznia 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie może zostać uwzględniony z niżej wskazanych względów. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaskarżoną decyzją Komendant utrzymał w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w K. 9 grudnia 2024 r., nakładającą na skarżącego karę pieniężną w wysokości 2000 zł, na podstawie art. 92a ust. 1 u.t.d. w zw. z lp. 9.1. załącznika nr 3 do ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1539 ze zm.; dalej: u.t.d.). Stosownie do art. 93 ust. 2 u.t.d., decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Treść przytoczonego wyżej przepisu oznacza, że gdy strona zaskarżyła do sądu administracyjnego wydaną na podstawie u.t.d. decyzję wykonalną, np. decyzję o nałożeniu kary pieniężnej, to wstrzymanie wykonania takiej decyzji następuje z urzędu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się postanowienie Komendanta z 25 lutego 2025 r., którym organ ten m.in. na podstawie art. 93 ust. 2 u.t.d. z urzędu wstrzymał w całości wykonanie zaskarżonej decyzji. Co istotne, postanowienie organu o wstrzymaniu wykonania decyzji ostatecznej nie utraciło mocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym na mocy art. 61 § 6 p.p.s.a., który to przepis znajduje zastosowanie zarówno do ochrony tymczasowej udzielonej przez organ na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., jak i przez sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. – a który stanowi, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Skarga została co prawda w sprawie oddalona przez Sąd I instancji, jednak od wyroku została złożona skarga kasacyjna, a zatem orzeczenie oddalające skargę nie stało się prawomocne. W tej sytuacji, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze kasacyjnej nie mógł zostać uwzględniony, gdyż skarżący nadal korzysta z ochrony tymczasowej udzielonej na mocy postanowienia organu z 25 lutego 2025 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.