II GSK 1704/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia del. WSA Marek Krawczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2025 r. sygn. akt II GSK 1704/24 w sprawie ze skargi kasacyjnej Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 701/23 w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia 22 sierpnia 2023 r. nr ŁPWIS.NSHP.2332.2.3.2019.MZ w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odmówić wykładni wyroku.

Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2025 r. , sygn. akt II GSK 1704/24 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 701/23 w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia 22 sierpnia 2023 r. nr ŁPWIS.NSHP.2332.2.3.2019.MZ w przedmiocie choroby zawodowej, oddalił skargę kasacyjną. Następnie pełnomocnik skarżącego kasacyjnie organu pismem z dnia 31 lipca 2025 r., na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniósł o wykładnię wyroku z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt II GSK 1704/24. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 158 p.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, budzący wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzeniu o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1530/12, LEX nr 1494564). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżącego organu o wykładnię wyroku z dnia 15 kwietnia 2025 r. w zakresie wskazanych w uzasadnieniu sformułowań jest nieuzasadniony, ponieważ wbrew stanowisku strony uzasadnienie w tym zakresie nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych. W orzecznictwie ukształtowane jest stanowisko, zgodnie z którym konieczność dokonania wykładni wyroku (sentencji i uzasadnienia) zachodzi wówczas, gdy jego treść jest niejasna i z tego powodu może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, sposobu jego wykonania oraz zakresu powagi rzeczy osądzonej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 22/15, LEX nr 1628848). Wykładnia wyroku nie może prowadzić ani do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia rozstrzygnięcia poprzez przytoczenie nowej, dodatkowej argumentacji, poszerzenia dotychczasowych motywów lub modyfikacji pierwotnego poglądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 662/09, LEX nr 1461312). Wniosek o wykładnię nie może ponadto zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani też do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania. Odnosząc powyższe uwagi do złożonego wniosku skarżącego organu, wyjaśnić należy, że zarówno sentencja kwestionowanego wyroku, jak i jego uzasadnienie jest sformułowane w sposób jasny i niebudzący wątpliwości. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż w istocie organ wnosi o dokonanie zmian w treści uzasadnienia wyroku poprzez jego uzupełnienie we wskazanym we wniosku zakresie, nie zaś o dokonanie wykładni uzasadnienia wyroku, który już otrzymał. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie wyroku nie nasuwa żadnych wątpliwości w zakresie podjętego rozstrzygnięcia i jest logiczne oraz spójne. Naczelny Sąd Administracyjny w sposób wyczerpujący przedstawił przesłanki, które legły u podstaw rozstrzygnięcia, dlatego też nie jest konieczne przedstawienie przez Sąd szerszej argumentacji. Z tych względów na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.