II GSK 16/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marcin Kamiński po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku N. Sp. j. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie skargi kasacyjnej N. Sp. j. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Lu 164/23 w sprawie ze skargi N. Sp. j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 13 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Lu 164/23, oddalił skargę N. Sp. j. (spółka, strona skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z [...] stycznia 2023 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji z dnia 22 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek strony skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu kasacyjnym, jako pozbawiony jakiejkolwiek argumentacji uzasadniającej jego uwzględnienie, podlegał oddaleniu. Instytucja ochrony tymczasowej jest ściśle związana z zasadą skargowości, a więc wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej oraz w granicach jej żądania i podstaw go uzasadniających. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wskazanie we wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej okoliczności uzasadniających realną i aktualną możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), które świadczą o tym, że w stosunku do wnioskodawcy lub innego podmiotu postępowania zachodzi realne niebezpieczeństwo realizacji przesłanek materialnych, których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 września 2023 r., II GSK 1658/23). Na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Nie jest wystarczające w tym zakresie samo twierdzenie strony o możliwości wystąpienia tego rodzaju przesłanek. Sąd administracyjny nie może z urzędu ustalać okoliczności uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. Nie może również konkretyzować za stronę skarżącą przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i poszukiwać z własnej inicjatywy okoliczności, które wypełniają przesłanki ustawowe uwzględnienia takiego wniosku. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.