II GSK 1291/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S.Z. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1291/19 w sprawie skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 335/19 w sprawie ze skargi S.Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 grudnia 2018 r. nr BP.5530.89.2018.0949.BTM.7028 w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 14 kwietnia 2023 r., sygn. akt II GSK 1291/19 wydanym na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 maja 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 335/19 w sprawie ze skargi S.Z. (dalej: wnioskodawca) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 18 grudnia 2018 r. nr BP.5530.89.2018.0949.BTM.7028 w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy i zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców. Odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA, sąd drugiej instancji) z 14 kwietnia 2023 r., został doręczony pełnomocnikowi wnioskodawcy 4 czerwca 2023 r. Wnioskiem z 4 czerwca 2023 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania. Wniosek nie został uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, wobec czego nie mógł zostać uwzględniony. Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku NSA o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania został złożony przez stronę w przewidzianym przez ustawę terminie. W ocenie NSA wydany w tej sprawie wyrok spełnia ustawowe wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez GITD, przez jej oddalenie. Nie daje natomiast podstaw do uzupełnienia wyroku w niniejszej sprawie okoliczność, że NSA nie zasądził na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania kasacyjnego. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm., dalej: rozporządzenie w sprawie opłat) opłaty przysługujące adwokatowi w drugiej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynoszą: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Wskazać należy, że w judykaturze przyjmuje się, że za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną profesjonalnemu pełnomocnikowi przysługuje opłata (stawka minimalna), jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W uchwale składu 7 sędziów z 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12 NSA wyjaśnił, że art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jednocześnie w uzasadnieniu do uchwały wskazano, że zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego może mieć miejsce w przypadku wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną zgodnie z wymogami określonymi w art. 179 p.p.s.a., tj. w terminie 14 dni od doręczenia stronie skargi kasacyjnej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że żadna z przewidzianych w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat sytuacji nie wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Brak było zatem podstaw do uzupełnienia wyroku i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz wnioskodawcy. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że odpis skargi kasacyjnej doręczono pełnomocnikowi wnioskodawcy 30 sierpnia 2019 r. (zpo - k. 101 akt sądowych). W wynikającym z treści art. 179 p.p.s.a. terminie 14 dni od doręczenia tego odpisu profesjonalny pełnomocnik wnioskodawcy (adwokat) nie złożył odpowiedzi na skargę kasacyjną. Nie ma zatem podstaw do zasądzenia z tego tytułu opłaty przewidzianej w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie opłat. Natomiast w odpowiedzi na zawiadomienie sądu o terminie posiedzenia niejawnego w sprawie wyznaczonego na 1 lutego 2023 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł pismo (datowane na 30 stycznia 2023 r.) zatytułowane "Pismo procesowe Stanowisko skarżącego" (k. 136), w którym zawarł m.in. wniosek o zasądzenie na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania według norm przepisanych. Pismo spełniało wymogi wynikające z art. 66 § 1 p.p.s.a., w związku z czym zostało przesłane Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego. Nie daje ono jednak podstaw do zasądzenia z tego tytułu opłaty przewidzianej w § 14 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, zatem nie było także podstaw do orzekania o zwrocie niezbędnych kosztów związanych ze stawiennictwem i udziałem w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (§ 14 ust. 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia). Z tych przyczyn wniosek o uzupełnienie powołanego wyroku NSA o postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.