II FZ 96/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 października 2022 r. sygn. akt I SA/Bd 737/21 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi P. M. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia 7 września 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 27.09.2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę P. M. na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w T. z dnia 7.09.2021 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie odmawiające ustanowienia pełnomocnika z urzędu w kontroli celno-skarbowej. Pismem z dnia 6.10.2022 r. skarżący wniósł o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia tego wyroku. Zarządzeniem z dnia 14.10.2022 r. Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na podstawie art. 234 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonym na skutek zgłoszonego żądania - stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3.06.2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019, poz. 1090, dalej: rozporządzenie RM). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący zarzucił niewłaściwe zastosowanie wyżej wymienionego przepisu przez pominięcie braku zasadności żądania tej opłaty ze względu na złą sytuację finansową skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Stosownie do art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Zgodnie natomiast z § 2 rozporządzenia RM opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Zarzut skarżącego nie zasługuje więc na uwzględnienie, gdyż pobranie opłaty kancelaryjnej nie jest uzależnione od sytuacji finansowej zobowiązanego do uiszczenia tej opłaty. Ta okoliczność badana jest w odrębnym postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, przeprowadzonym już na wniosek skarżącego i prawomocnie zakończonym postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7.03.2022 r. (I SPP/Bd 180/21), z dnia 3.08.2022 r. (I SPP/Bd 58/22, z dnia 22.03.2023 r. (I SPP/Bd 5/23) i z dnia 27.07.2023 r. (I SPP/Bd 79/23). Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.