II FZ 949/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2016 r. sygn. akt I SA/Po 1162/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji zajętej wierzytelności postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1162/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "WSA") odrzucił skargę P. B. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 2 czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji wierzytelności. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z uzasadnienia WSA wynika, że pismem z dnia 5 lipca 2016 r. Skarżący wniósł skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 21 lipca 2016 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu 26 lipca 2016 r. W otwartym terminie do uiszczenia wpisu Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 12 października 2016 r. WSA utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 września 2016 r. oddalające wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 października 2016 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 21 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony Skarżącemu w dniu 26 października 2016 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu Skarżący złożył pismo z dnia 27 października 2016 r., w którym ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Do dnia 8 listopada 2016 r. wpis od skargi nie został uiszczony. WSA w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że na Skarżącym ciążył - wynikający z prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy - obowiązek uiszczenia wpisu od skargi. Po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W zażaleniu wniesionym na powyższe postanowienie Skarżący domagał się jego uchylenia i nadania biegu sprawie. W uzasadnieniu podkreślił, że jego dochody drastycznie spadły w momencie zamknięcia prowadzonej przez niego firmy i z uwagi na to nie ma środków finansowych na dochodzenie swoich praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. WSA zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został skutecznie wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.