II FZ 767/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T.L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 czerwca 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1825/14 w zakresie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 21 sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 2010-2013 postanawia: oddalić zażalenie.

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek T.L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 21 sierpnia 2014r. w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za lata 2010r – 2013r. Referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez wypełnienie i odesłanie w terminie 7 dni wypełnionego urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji niewypełnienia powyższego wezwania Referendarz Sądowy zarządzeniem z dnia 24 września 2015 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. Po wniesieniu sprzeciwu od ww. zarządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2015r. również pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Pismem, które zostało nadane w Urzędzie Pocztowym dnia 6 sierpnia 2015r. skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie WSA w Krakowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wzór wniosku został określony w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, ale nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przesłano skarżącemu formularz odpowiedniego wniosku celem jego wypełnienia i odesłania. Mimo tego skarżący nie nadesłał wniosku na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przyjąć należy, w świetle art. 257 p.p.s.a., że zarządzenie Sądu pierwszej instancji o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, jest prawidłowe. Skarżący bowiem nie uczynił zadość ustawowemu obowiązkowi złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. Brak ten skutkuje niemożliwością merytorycznego rozpoznania takiego wniosku. Tym samym wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nadto wskazać należy, że pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, na podstawie art. 257 p.p.s.a., nie stanowi jego merytorycznego rozstrzygnięcia, a zatem ponowne złożenie takiego wniosku we właściwej formie będzie podstawą do jego rozpoznania. Dlatego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji