II FZ 745/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 251/15 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 251/15 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 12 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Rz 251/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie J. S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie WSA z dnia 13 lipca 2015 r. oddalające wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznanie pełnomocnika w sprawie ze skargi Skarżącego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu (dalej: "SKO") z dnia 12 grudnia 2014 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. Podstawą prawną wydanego orzeczenia była art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). WSA w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazał na przepis art. 178 p.p.s.a. zgodnie, z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Następnie wskazał, że stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe WSA stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie odpis postanowienia w sprawie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 13 lipca 2015 r. doręczono Skarżącemu w dniu 15 lipca 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 48 akt sądowych). Termin do wniesienia zażalenia w tej sprawie upłynął w dniu 22 lipca 2015 r. Skarżący złożył zaś zażalenie, tj. nadał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 28 lipca 2015 r., a więc po upływie ustawowego terminu. W zażaleniu na postanowienie WSA, Skarżący wskazał na swoją trudną sytuację życiową i materialną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenia wniesione po upływie terminu wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 2 § p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA - słusznie - w świetle powyższych przepisów odrzucił wniesione przez Skarżącego zażalenie. Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia w sprawie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 13 lipca 2015 r. doręczono Skarżącemu w dniu 15 lipca 2015 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 48 akt sądowych). Termin do wniesienia zażalenia w tej sprawie upłynął w dniu 22 lipca 2015 r. Skarżący złożył zaś zażalenie, tj. nadał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 28 lipca 2015 r., a więc po upływie ustawowego terminu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.