I SA/Kr 1825/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2014r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za lata 2010-2013 postanawia: - odrzucić skargę -

Pismem z dnia 21 sierpnia 2014r. T.L. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 sierpnia 2014r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego za lata 2010-2013. Zarządzeniem z dnia 31 grudnia 2014r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od ww. skargi, w odpowiedzi wnosząc o zwolnienie go od tej opłaty. Wobec faktu, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu i strona nie uzupełniła braków wniosku w terminie zakreślonym przez ustawę, o co została wezwana przez Sąd stosownym pismem, wniosek skarżącego został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie. Zarządzenie to zostało podważone przez skarżącego, w konsekwencji czego wypowiedział się najpierw WSA w Krakowie, pozostawiając wniosek o zwolnienie z opłaty sądowej bez rozpoznania, a następnie NSA, który oddalił zażalenie skarżącego na ww. zarządzenie WSA w Krakowie. Wobec uprawomocnienia się zarządzenia o uiszczeniu wpisu sądowego z 31 grudnia 2014r., skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania ekspediowanego dnia 5 listopada 2015r. i pouczony o rygorze odrzucenia skargi w razie niewypełnienia wezwania. Wezwanie to zostało odebrane przez skarżącego w dniu 12 listopada 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 §1 p.p.s.a. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 §1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Brak fiskalny skargi miał być zatem usunięty w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie o wpis od skargi zostało doręczone skarżącego w dniu 12 listopada 2015r. Wykazany brak fiskalny skargi, nie został pomimo tego uzupełniony w terminie, który mijał dnia 19 listopada 2015r. W tym terminie skarżący był zobowiązany wykonać wezwanie Sądu, tymczasem w niniejszej sprawie nie miało to miejsca. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu, Sąd na zasadzie art. 220 §3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia. Z przepisu tego wynika bowiem, że skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu.