III FZ 3/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zborzyński Po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 251/15 w przedmiocie odrzucenia skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia 12 grudnia 2015 r. nr SKO-403/A/1751/2014 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjne w Rzeszowie odrzucił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. Sąd wskazał, że z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia 24.02.2016 r. wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 18.03.2015 r., dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 1.03.2016 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 8.03.2016 r. Wpis nie został uiszczony. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi skarżący wystąpił z wnioskiem o zmianę prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 13.07.2015 r., oddalającego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Był to już drugi wniosek o zmianę tego postanowienia, gdyż poprzedni, oparty na tych samych podstawach, został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23.12.2015 r., a postanowieniem z dnia 2.02.2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na to orzeczenie. Wobec tego Sąd uznał, że rozpoznanie kolejnego wniosku o zwolnienie od wpisu od skargi, opartego na niezmienionych okolicznościach faktycznych, wiązałoby się jedynie z nieuzasadnionym przedłużeniem postępowania w sprawie. W tej sytuacji, z uwagi na nie uiszczenie wpisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę. Na powyższe orzeczenie, skarżący wniósł zażalenie. Z akt sprawy wynika, że skarżący zmarł w dniu 20.05.2016 r., co wykazano odpisem aktu zgonu Urzędu Stanu Cywilnego w P. W dniu 17.08.2021 r. wpłynął do akt sprawy odpis postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 4.08.2021 r. o stwierdzeniu nabycia spadku po skarżącym, z którego wynika, że jego następcą prawnym jest H. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie podniesiono w nim jakichkolwiek zarzutów, które mogłyby podważać zasadność zakwestionowanego orzeczenia. Stosownie do art. 230 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli skarżący zdecydował się wnieść skargę, to wiąże się to z koniecznością uiszczenia opłaty. Wysokość wpisów nie jest zaś uzależniona od możliwości finansowych skarżącego. Sąd nie ma możliwości arbitralnego decydowania, czy wpis jest adekwatny do przedmiotu sprawy czy sytuacji materialnej strony. Musi w tym zakresie stosować bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa. Skoro zatem skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełnił, będąc jednocześnie poinformowany, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie obowiązany był skargę tę odrzucić. Podniesione w zażaleniu okoliczności dotyczące sytuacji materialnej oraz zdrowotnej skarżącego pozostają bez wpływu na zasadność wydania zaskarżonego orzeczenia. Poza tym, oprócz wyrażenia ogólnego niezadowolenia z wydanego orzeczenia, skarżący nie wskazał konkretnych przepisów, które miałyby zostać naruszone przez wydanie zaskarżonego postanowienia. Skarżący pomija okoliczność, że jego sytuacja osobista i finansowa były już badane w postępowaniu o przyznanie mu prawa pomocy, a skoro prawa tego nie uzyskał, ciąży na nim obowiązek uiszczenia wpisu od skargi; uchybienie temu obowiązkowi prowadzi zaś do jej odrzucenia. Dlatego też nie ma podstaw, by przyjąć, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła jakakolwiek nieprawidłowość proceduralna, usprawiedliwiająca zażalenie. Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącego