II FZ 676/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.[...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3639/14 w sprawie ze skargi P.[...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 4 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: zwrócić zażalenie do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków.

1. Postanowieniem z 6 września 2016 r., III SA/Wa 3639/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił wniosek P.[...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Podstawą prawną powyższego orzeczenia był art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że powodem pozostawienia wniosku skarżącej bez rozpoznania było nie nadesłanie przez stronę, pomimo wezwania, wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPPr". Sąd podał, że spółka, także na etapie sprzeciwu, nie przesłała wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPPr". W związku z powyższym sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek bez rozpoznania. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie i zwolnienie skarżącej z kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Podnieść należy, że wymogi formalne zażalenia sprowadzają się do obowiązku uczynienia zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto do: a) wskazania zaskarżonego postanowienia; b) zawarcia wniosku o zmianę lub uchylenie tego postanowienia; c) zawarcia zwięzłego uzasadnienia (art. 194 § 3). Wszystkie braki zażalenia, o ile uniemożliwiają mu nadanie prawidłowego biegu, mogą być uzupełnione w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.ps.a. (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami adminsitrayjnymi. Komentarz, wydanie 3, Warszawa 2009, Wolters Kluwer Polska, s. 580). Brak wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia albo zarządzenia tylko wtedy wymaga uzupełnienia, jeżeli z treści zażalenia nie można się domyślić intencji jej autora. To samo dotyczy wymogu zwięzłego uzasadnienia. Przedmiotowe zażalenie nie zawiera żadnego, choćby zwięzłego, uzasadnienia. Poza ogólnym spostrzeżeniem, że jego autor podważa treść przedmiotowego postanowienia, nie sposób też jednoznacznie domyślić się intencji wnoszącego środek odwoławczy. Toteż zażalenie nie spełnia wymogów formalnych zawartych w art. 194 § 3 p.p.s.a., w związku z czym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanawia zwrócić akta Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem uzupełnienia dostrzeżonych braków.