II FZ 202/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3639/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 4 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/wa 3639/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej: "spółka", "strona", "skarżąca") na postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 6 września 2016 r., III SA/Wa 3639/14. W uzasadnieniu podano, że pismem z dnia 7 listopada 2016 r. wezwano spółkę w terminie siedmiu dni, do usunięcia braków formalnych zażalenia, pod rygorem jego odrzucenia, poprzez podanie zwięzłego uzasadnienia. Odrzucając zażalenie sąd pierwszej instancji uznał, że stwierdzeniem, iż "skarżone postanowienie rażąco narusza prawo" (pismo spółki z dnia 1 grudnia 2016 r.), strona nie uzupełniła braków formalnych wniesionego środka zaskarżenia. Pismem z dnia 10 stycznia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału spółkę wezwano do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 10 stycznia 2017 r., przez podanie zwięzłego uzasadnienia wskazanego zażalenia (w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia), spółka wystosowała pismo procesowe z dnia 8 lutego 2017 r., w którym podniosła, że "skarżone postanowienie rażąco narusza prawo". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Na mocy tego odesłania w postępowaniu zażaleniowym stosuje się m.in. art. 180 p.p.s.a., który stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, że pomimo wezwania do usunięcia braku formalnego zażalenia z dnia 10 stycznia 2017 r. przez podanie jego zwięzłego uzasadnienia, spółka nie wywiązała się z nałożonego na nią obowiązku, ograniczając się jedynie do lakonicznego: "podnoszę, że skarżone postanowienie rażąco narusza prawo", czego nie można uznać za zwięzłe uzasadnienie zażalenia o jakim jest mowa art. 194 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedmiotowe zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a.