II FZ 54/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Rudowski, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 942/16 odrzucające skargę D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 23 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 października 2013 r. do 30 września 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 942/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie "p.p.s.a.") skargę D. P. (dalej "strona", "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 23 września 2016 r. wydaną w przedmiocie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1 października 2013 r. do 30 września 2015 r. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została doręczona skarżącej w dniu 27 września 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 9 akt administracyjnych) wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Skarżąca wniosła skargę na wskazaną decyzję w dniu 25 października 2016 r. (pieczęć z datownikiem k. 3 akt sądowych) do Urzędu Miasta L. Skarga została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w dniu 28 października 2016 r. Odwołując się do treści art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. sąd pierwszej instancji uznał, że termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 października 2016 r. Tymczasem skarga wpłynęła do właściwego organu, dopiero w dniu 28 października 2016 r. (datownik pieczęci wpływu do organu k. 2 i 3 akt sądowych), a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Pismem z dnia 20 grudnia 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia. Jak wskazała w uzasadnieniu, składając skargę w Biurze Podawczym Urzędu Miasta w L. uzyskała informację, że jest to dopuszczalne. Skarga została przyjęta przez pracownika biura podawczego. Zdaniem strony jest to data wniesienia skargi i mieści się w wyznaczonym terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego decyzję kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (porównaj: postanowienia NSA: z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 99/15; z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13; z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08; z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09; z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07; publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/, dalej w skrócie "CBOSA"). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, a zatem za jego pośrednictwem należało wnieść skargę. Bezspornym jest, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie doręczona została skarżącej w dniu 27 września 2016 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 27 października 2016 r. Skarżąca błędnie wniosła skargę do Urzędu Miasta L., w związku z czym organ ten przekazał ją do organu właściwego (w dniu 28 października 2016 r.). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga została wniesiona dopiero w dniu 28 października 2016 r., albowiem w tej sytuacji faktycznej, dla ustalenia daty wniesienia skargi decydujące znaczenie ma data przekazania pisma (skargi) do właściwego organu. Zasadnie zatem sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem trzydziestodniowego terminu (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Na marginesie jedynie należy wyjaśnić stronie, że w niniejszej sprawie – wobec kompleksowej regulacji kwestii trybu i terminu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – nie ma zastosowania art. 170 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem terminu określonego przepisami prawa uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Wskazana regulacja prawna dotyczy jedynie postępowania podatkowego i możliwości przekazania podania organowi właściwemu do jej rozpoznania. Przyjęta w art. 170 Ordynacji podatkowej ochrona jednostki jest ograniczona do postępowania przed organami administracji publicznej. Nie obejmuje postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi i sądami powszechnymi (por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2006 r., sygn. akt II FSK 1309/05, publik. CBOSA). Ponadto zauważyć należy, że okoliczności złożenia skargi w niewłaściwym organie (w tym błędne pouczenie przez pracownika biura podawczego) nie mają wpływu na ocenę jej terminowości. Można by je było wskazywać w ewentualnym postępowaniu z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.