II FZ 52/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Bd 667/22 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 października 2022 r. nr 0401-IOD1.4102.32.2022 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2018 postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 20 kwietnia 2023 r., I SA/Bd 667/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek J. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 21 lutego 2023 r., I SA/Bd 667/22 w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z 10 października 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2018 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 5 kwietnia 2023 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. Podniósł, że sposób procedowania przez Sąd jest dla niego niezrozumiały, niejasny, nieoczywisty. Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu podkreślił, że z akt sprawy wynika, że Skarżący ustawowym terminie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie Sądu, nie można zatem uznać, iż w niniejszej sprawie zaistniała podstawowa przesłanka przywrócenia terminu określona w art. 86 § 1 P.p.s.a. tj. strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Z akt sprawy wynika, że w terminie ustawowym wskazanym w art. 141 § 2 P.p.s.a. Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, jednak wezwany przez Sąd do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez jego podpisanie, nie podpisał wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, ani też nie nadesłał podpisanego odpisu takiego wniosku. Nadto, w piśmie z 8 marca 2023 r. wyjaśnił, że "wysłanie wniosku nastąpiło nadgorliwie (...) co czyni na dzień dzisiejszy brak potrzeby uzasadnienia wyroku I SA/Bd 667/22". W dalszej części tego pisma Skarżący powtórzył, że zmuszony jest "zrezygnować z pisemnego uzasadnienia wyroku I SA/ Bd 667/22". W tych okolicznościach Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej jest niedopuszczalny. W niniejszej sprawie Skarżący w terminie wskazanym w art. 141 § 2 P.p.s.a. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku - wniosek z 28 lutego 2023 r., co oznaczało, że niedopuszczalne jest przywrócenie terminu, który nie został uchybiony. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o zmianę lub uchylenie postanowienia z 21 kwietnia 2023 r. I Sa/Bd 667/22. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W przywołanej normie mowa jest o stronie "która nie dokonała czynności". Nie jest bowiem dopuszczalne przywrócenie terminu, który nie został uchybiony. Podstawową zatem kwestią jest zaistnienie okoliczności warunkujących możliwość przywrócenia terminu, a więc w pierwszej kolejności dotyczy to dopuszczalności wniosku, a dopiero następnie Sąd może badać i oceniać argumentację wskazaną we wniosku pod kątem zaistnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jak słusznie przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, w sprawie tej nie doszło do sytuacji opisanej w hipotezie normy art. 86 § 1 P.p.s.a., w której "strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym". Strona pismem z 28 lutego 2023 r. wniosła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku. Następnie natomiast nie wykonała wezwania do uzupełnienia braków, argumentując, że złożenie wniosku stanowiło "nadgorliwość" i że strona rezygnuje z uzasadnienia (k. 214 akt). Z uwagi na powyższe okoliczności nie było podstaw do przywrócenia terminu, który nie został uchybiony. Za niedopuszczalny należy bowiem uznać wniosek o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność dokonana została w ustawowym terminie. Instytucja przywrócenia terminu nie ma na celu umożliwienia zmiany stanowiska procesowego przez uczestnika postępowania lecz skuteczne dokonanie czynności procesowej, w przypadku gdy w terminie do jej podjęcia istniała przeszkoda, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.