II FZ 442/17

Dnia 3 sierpnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Po 877/13 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 25 maja 2017 r., I SA/Po 877/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie W. R. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 12 kwietnia 2017 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 kwietnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z 18 września 2016 r., w sprawie ze skargi W. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 17 czerwca 2013 r., [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji stosownie do treści art. 194 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") podniósł, że zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z 28 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia jest niedopuszczalne, w związku z czym sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2, odrzucił zażalenie. 2. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie. W uzasadnieniu wniósł o jego uchylenie i "przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w trybie art. 193 Konstytucji i art. 32 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z zapytaniem o zgodność wskazanego przepisu z Europejską Konwencją o Ochronie Praw Człowieka. W związku z powyższym wnioskuję o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Należy podzielić stanowisko sądu pierwszej instancji, że na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wezwania do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu, zażalenie nie przysługuje. Przedmiotowe zarządzenie, będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się też w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 p.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 tej ustawy. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. Tym samym zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Odnośnie do wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zwrócić uwagę, że rozstrzygnięcie o możliwości przyznania prawa pomocy należy do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny nie posiada kompetencji do rozstrzygnięcia w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł też podstaw do wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego w zakresie przedstawionym przez skarżącego w zażaleniu. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.