II FZ 348/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 842/15 w zakresie odrzucenia skargi Z. R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 25 listopada 2015 r. nr (...) w przedmiocie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić zażalenie.

Przedmiotem zażalenia Z. R. (dalej: skarżący, strona) jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 19 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 842/15, mocą którego odrzucono jego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 25 listopada 2015 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. W motywach orzeczenia Sąd podał, że skarżący przesłał swoją skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie drogą elektroniczną. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 31 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 8 stycznia 2016 r. W zakreślonym terminie skarżący przesłał drogą elektroniczną pismo, w którym stwierdził, że wszystkie jego pisma są podpisane i dostarczone prawidłowo. Wskazał na notoryczne łamanie jego praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skoro w niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do nadesłania podpisanej skargi, a w zakreślonym terminie tego nie uczynił, to skargę należało odrzucić. Sąd poinformował skarżącego, że ogólne warunki formalne, jakie powinno spełniać każde pismo procesowe, zostały określone w art. 46 § 1 p.p.s.a. Jednym z tych wymagań jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika ( art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W obecnym stanie prawnym nie jest natomiast dopuszczalna sytuacja, w której pismo (dokument elektroniczny) zostanie skierowane do sądu drogą elektroniczną i nie będzie zawierać tradycyjnego podpisu. W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że wszystkie jego pisma są podpisane i dostarczone prawidłowo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Nie ma bowiem racji skarżący twierdząc, że jego pisma skierowane do Sądu, w tym skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z 25 listopada 2015 r., zostały podpisane i doręczone prawidłowo. Postępowanie przed sadami administracyjnymi reguluje powołana na wstępie ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która nie przewiduje możliwości wniesienia do sądu administracyjnego pisma za pośrednictwem Elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej (ePUAP). Stanowisko to potwierdzono również w uchwale z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt I OPS 10/13, w której Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z 2001 r. o podpisie elektronicznym, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Wyrażony w ww. uchwale pogląd znajduje również zastosowanie przy wnoszeniu skargi za pośrednictwem platformy ePUAP, gdyż ta forma przekazu danych mieści się w pojęciu "środek komunikacji elektronicznej". Należy podkreślić, że 10 stycznia 2014 r. uchwalona została ustawa o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 183). W art. 4 tej ustawy wprowadzono zmiany w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące informatyzacji postępowania sądowoadministracyjnego. Dodano m.in. art. 46 § 2a P.p.s.a., który stanowi: "Gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu, podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP lub przez zastosowanie innych mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 2 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, jeżeli takie mechanizmy zostały wprowadzone przez sąd administracyjny" (art. 4 pkt 5 ustawy). Wprowadzone zmiany w postępowaniu sądowoadministracyjnym wejdą w życie po upływie 36 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, a więc od dnia 11 lutego 2017 r. Obecnie - z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. i brak w tej ustawie przepisów szczególnych umożliwiających wniesienie pisma procesowego opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym za pomocą środków komunikacji elektronicznej - nie jest dopuszczalne wniesienie takiego pisma do sądu administracyjnego aż do dnia wejścia w życie art. 4 powołanej ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. W konsekwencji w niniejszej sprawie, skoro skarżący nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi polegającego na braku podpisu, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie prawidłowo jego skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.