II FZ 348/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1302/14 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 6 listopada 2014 r. w sprawie ze skargi Z. S. na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 2143/10 postanawia oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządzeniem z dnia 13 lutego 2015r. sygn. akt I SA/Kr 1302/14 w sprawie ze skargi Z. S. na niewykonanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 2143/10 pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 6 listopada 2014 r., zatytułowane "Nakaz Odszkodowanie z tytułu wadliwej decyzji administracyjnej od WSA Kraków Wydział I". W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2014 r. skarżący został wezwany aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania sprecyzował charakter procesowy pisma z dnia 6 listopada 2014 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał pismo, z którego w ocenie Sądu I instancji nie wynikało jaki jest charakter procesowy pisma z dnia 6 listopada 2014 r. W konsekwencji na podstawie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a.") Sąd I instancji stwierdził, że pismu z dnia 6 listopada 2014 r. nie można było nadać dalszego biegu. Od powyższego rozstrzygnięcia wywiedzione zostało zażalenie, w którym skarżący przedstawił sposób postępowania w sytuacji, w której organ administracji pozostawia podanie bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny uznał pismo z dnia 24 lutego 2015 r. za zażalenie na zarządzenie Sędziego Przewodniczącego z dnia 13 lutego 2015 r. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma skarżącego z dnia 6 listopada 2014r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zarządzenie z dnia 13 lutego 2015r. jest zgodne z prawem. Skoro skarżący pomimo wezwania zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2014 r. nie sprecyzował charakteru swojego pisma procesowego z dnia 6 listopada 2014r., to Sąd na podstawie art. 49 p.p.s.a. uprawniony był do pozostawienia go bez rozpoznania. Treść art. 49 § 2 p.p.s.a. stanowi wprost, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Odnosząc się natomiast do zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w swej treści jest ono kopią artykułu dr M. K. zatytułowanego "Kiedy organ administracji pozostawia nasze podanie bez rozpoznania" (opublikowanego na portalu internetowym : www.codozasady.pl, w dniu 7 listopada 2013 r.). Podkreślić należy, iż treść takiego zażalenia w żaden sposób nie koresponduje z treścią zarządzenia z dnia 13 lutego 2015 r. Czym innym jest bowiem nie nadanie biegu pismu przez sąd administracyjny, a czym innym jest pozostawienie bez rozpoznania podania przez organ administracji publicznej. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które uzasadniałyby stwierdzenie, że Sąd I instancji wydając zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania naruszył art. 49 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 p.p.s.a. w zw. z art. 198 i z art. 197 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.