II FZ 332/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA (del.) Andrzej Jagiełło po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Po 52/13 w przedmiocie wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 6 listopada 2012 r. nr [...], [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty lub odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 grudnia 2013 r., I SA/Po 52/13, na podstawie art. 220 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wezwano B.Z. do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 400 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 listopada 2012 r., nr [...], [...], w przedmiocie rozłożenia na raty lub odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej. Wysokość wpisu określono na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie RM). Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. r. skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika – R.Z.) wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania . W zażaleniu zawarła także wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Skarżąca sformułowała je w sposób nie w pełni odpowiadający wymogom prawa, nie zawiera ono bowiem uzasadnienia wskazującego na nieprawidłowości w określeniu jej zaskarżonym postanowieniem wpisu od skargi. Uchybienie to nie uniemożliwia jednakże merytorycznego rozpoznania wniesionego zażalenia. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania . Zgodnie zaś z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. Sprawa zainicjowana skargą B.Z. dotyczy rozłożenia na raty lub odroczenia terminu płatności zaległości podatkowej, czyli zobowiązania podatkowego, stąd na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM należny wpis od skargi jest wpisem stałym i wynosi 500 zł. Skarżąca w dniu 10 października 2013 r. uiściła tytułem wpisu kwotę 100 zł. (k. 53). W tej sytuacji w zaskarżonym zarządzeniu prawidłowo określono wysokość wpisu i na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwano skarżącą do jego uzupełnienia w kwocie 400 zł. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Jednocześnie odnosząc się do wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2014 r. wniosek ten przedłożono do rozpoznania referendarzowi sądowemu (art. 258 § 1 p.p.s.a.).Stanowi to jednak odrębne postępowanie, niemieszczące się w zakresie kontroli prawidłowości zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 grudnia 2013 r.