II FZ 93/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt I SA/Po 839/13 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 12 czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu postanawia oddalić zażalenie.

1. Zarządzeniem z dnia 24 października 2013 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał pełnomocnika M. G., R. Z., do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Jako podstawę prawną wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: "p.p.s.a." oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). 2. Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie. Wskazała w nim, że zgodnie z przysługującym jej prawem składa zażalenie, a ponadto wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Strona podniosła, że zła sytuacja materialna powoduje, że złożony wniosek jest zasadny. 3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie jest bezzasadne. Na wstępie odnotować należy, że sformułowany w zażaleniu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu został przez Sąd pierwszej instancji potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie rozpoznany w odrębnym postępowaniu wpadkowym. Z akt sprawy wynika, że ponieważ strona nie odpowiedziała na wezwanie Sądu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, jak wymaga tego ustawa, wniosek ten pozostawiony został bez rozpoznania zgodnie z zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 9 grudnia 2013 r. (k. 34 akt sądowych). Podobnie wcześniejszy wniosek o zwolnienie z wpisu sądowego od skargi zawarty w tym piśmie inicjującym postępowanie sądowe, ze względu na nie złożenie go na urzędowym formularzu, nie mógł odnieść skutku (zarządzenie referendarza sądowego z dnia 24 września 2013 r. k. 17). Wobec tego, że strona skarżąca nie została zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie prawidłowo Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał pełnomocnika skarżącej do opłacenia skargi pod rygorem jej odrzucenia. W zarządzeniu podano prawidłową podstawę prawną wezwania, to jest w pierwszej kolejności art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (§ 1); skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). W zarządzeniu powołano się ponadto na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wpisu, zgodnie z którym w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wpis jest stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu i wynosi 100 zł. Skarga wniesiona w tej sprawie dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu podatkowym, a zatem Przewodniczący Wydziału wskazał prawidłową podstawę prawną z aktu wykonawczego i wezwał do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu od skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone zarządzenie jest zatem prawidłowe, bowiem wniesiona przez stronę skarga nie została opłacona, a strona skarżąca nie została zwolniona z obowiązku jej opłacenia. Zarządzenie nie zawiera również jakichkolwiek uchybień formalnych, w szczególności zakreślono w nim termin do uiszczenia wpisu od skargi oraz pouczono stronę o skutkach nie wypełnienia wezwania. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.