II FZ 320/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Fundacji im. S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 818/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Fundacji im. S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 30 maja 2016 r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 818/16 w sprawie z zażalenia Fundacji im. S.K. z siedzibą w J. (dalej: "Fundacja") na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 20 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi Fundacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 30 maja 2016 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu wskazując na treść przepisu art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), oraz art. 198 p.p.s.a. wyjaśnił, że w sprawie Fundacja wniosła zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy o poinformowaniu jej o braku podstaw do zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. W wykonaniu ww. zarządzenia przesłano stronie pismo informujące, które nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy kosztów co do istoty. W treści art. 194 § 1 p.p.s.a. nie wymieniono tego rodzaju zarządzenia, a jednocześnie prawo do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie wynika z przepisów szczególnych. Tym samym Sąd pierwszej instancji przyjął, że takie zarządzenie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia, a zatem wniesione zażalenie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie, sąd - na podstawie art. 178 w związku z art. 198, art. 197 § 2 i art. 194 § 1 p.p.s.a. odrzucił zażalenie. W zażaleniu na powyższe postanowienie Fundacja zarzuciła mu naruszenie w szczególności następujących przepisów: - art. 67 § 5 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i konsekwencji niedoręczenie na adres pełnomocnika zarządzeń z 10.08.2016 r. oraz z dnia 29.08.2016 r. ustalającego wysokość wpisu od skargi kasacyjnej składanej przez Fundację i w konsekwencji odrzucenie zażalenia na zarządzenie z 20.02.2017 r., - art. 194 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji odrzucenie zażalenia Fundacji na zarządzenie w przedmiocie opłaty sądowej zamiast jego przekazania do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem rozpoznania, - art. 198 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że Fundacji nie przysługiwał środek zaskarżenia na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 lutego 2017 r., - art. 227 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędną interpretację lub niewłaściwe zastosowanie. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia ewentualnie jego zmianę i w konsekwencji zwrot wniesionej przez Fundację opłaty sądowej od skargi oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych, w tym zwrotu opłaty sądowej od wniesionego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sąd administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione wprost tym przepisie. W związku z tym przepisy p.p.s.a. konstruują instytucję zażalenia jako środka przysługującego od wyraźnie wskazanych w tej ustawie orzeczeń. Wśród tych orzeczeń nie znajduje się zarządzenie o poinformowaniu strony o braku podstaw do zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. Wydane zarządzenie dotyczy realizacji określonej czynności materialno-technicznej. Jak wynika z analizy przepisów procedury sądowoadministracyjnej ani w art. 194 § 1 pkt 1 - 10 p.p.s.a., ani w innych przepisach szczególnych nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na tego rodzaju zarządzenie wzywające. Nie przysługuje od niego zatem zażalenie. W związku z tym słusznie Sąd pierwszej instancji uznał je za niedopuszczalne. Wskazać trzeba, że co prawda w art. 198 p.p.s.a. mowa jest tylko o odpowiednim stosowaniu regulacji postępowania zażaleniowego do zarządzeń przewodniczącego (wydziału), lecz przyjęło się uważać, że może on być stosowany również w odniesieniu do zarządzeń wydawanych przez sędziego. Ze względu na enumerację pozytywną orzeczeń, od których przysługuje zażalenie, nie ma podstaw do sięgania w tym zakresie do innych regulacji (por. J.P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 526), także w ramach samego p.p.s.a. W związku z powyższym zarzut naruszenia art. 227 p.p.s.a. jako, że dotyczy zarządzeń dotyczących kosztów sądowych, a nie zarządzeń materialno-technicznych należy uznać za bezzasadny. Odnośnie zaś niedoręczenia stosownych zarządzeń pełnomocnikowi strony to wskazać należy, że w aktach sądowych znajdują się stosowne potwierdzenia odbioru pism przez pełnomocnika. Kierując się wyżej wymienionymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania wskazać należy, że nie może on zostać uwzględniony, bowiem w myśl art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie od postanowienia.