II FZ 292/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Po 107/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 23 listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. postanawia: 1) oddalić zażalenie, 2) sprostować oczywistą omyłkę pisarską sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Po 107/16, w ten sposób, że w wersie szóstym od dołu zamiast błędnie wpisanego "postanowienie" wpisać "decyzję".

II FZ 292/17 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Po 107/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia 23 listopada 2015 r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 rok, odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 5 października 2016 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego. Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że na skutek ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomoc. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne. Wobec powyższego skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 14 lutego 2017 r. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia (na postanowienie z dnia 5 października 2016 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego) w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie doręczono skarżącemu 2 marca 2017 r. i w terminie 7 dni nie uiścił on żądanego wpisu. Sąd wskazał, że wobec art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia. Mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie. Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia pisma oraz wcześniejszej odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, skarżący w przewidzianym terminie nie zastosował się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., zażalenie należało odrzucić. Nadto, w zażaleniu skarżący nie zanegował faktu otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz sposobu obliczenia wymienionej w nim kwoty wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a. doskonal sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji zaskarżonego postanowienia w zakresie prawidłowego oznaczenia zaskarżonego aktu. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że przedmiotem skargi była bowiem decyzja, a nie postanowienie.