II FZ 290/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Lu 9/14 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność "w kwestii składanych próśb" w przedmiocie bezczynności organu w sprawie składanych wniosków postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Lu 9/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie M. S. (dalej: "Skarżący") na postanowienie WSA z dnia 7 sierpnia 2014 r. odrzucające zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 3 lipca 2014 r. o odrzuceniu skargi Skarżącego na bezczynność "w kwestii składanych próśb". Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "p.p.s.a."). Ze stanu faktycznego przedstawionego przez WSA wynika, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 września 2014 r. Skarżący, wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 7 sierpnia 2014 r. w kwocie 100 zł. Skarżący na powyższe zarządzenie złożył zażalenie i wniósł o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015 r. oddalił zażalenie Skarżącego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2015 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł zgodnie ze wcześniejszym zarządzeniem z dnia 5 września 2014 r. Wezwanie zawierało pouczenie, że opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie doręczone zostało Skarżącemu w dniu 23 stycznia 2015 r., lecz pozostało bezskuteczne. W związku z powyższym zaskarżonym postanowieniem WSA odrzucił zażalenie Skarżącego. W uzasadnieniu postanowienia WSA powołał się na treśc przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata oraz że w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Następnie wskazał, że stosownie do powołanego § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając to na uwadze WSA uznał, że skoro Skarżący mimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od zażalenia zgodnie z pouczeniem to zażalenie podlegało odrzuceniu. Skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. (por. art. 220 § 3). Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. WSA zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 p.p.s.a. – Skarżący został skutecznie wezwany przez przewodniczącego wydziału do uiszczenia należnego wpisu od zażalenia (potwierdzenie odbioru wezwania – karta 57 akt sądowych). Ponieważ we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – zażalenie odrzucić. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.