II FZ 247/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. B. i B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 630/17 w zakresie odrzucenia zażalenia z dnia 19 grudnia 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi B. B. i J. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 22 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r., I SA/Sz 630/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie B.B. i J. B.(zwanych dalej skarżącymi) z dnia 19 grudnia 2017 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 22 maja 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. Sąd w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że wniesione zażalenie było dotknięte brakami formalnymi: przesyłka nie zawierała odpisu zażalenia i – mimo wezwania - nie został w terminie uiszczony wpis od zażalenia. Brak wpisu został usunięty, ale strona mimo wezwania nie nadesłała odpisu pisma. W zażaleniu z dnia 20 marca 2018 r., skarżący wskazali, że nie nadesłali odpisu zażalenia przez roztargnienie a poza tym nie do końca zrozumieli wymogi sądu. W załączeniu przedstawili odpis (ksero) zażalenia z dnia 19 grudnia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu. Prawidłowo sąd I instancji wskazał, że nieuzupełnione w terminie braki skutkują koniecznością odrzucenia pisma bez jego rozpatrzenia. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej dalej: p.p.s.a.) - jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Obowiązek określony w art. 47 § 1 i art. 49 § 1 p.p.s.a., polegający na dołączeniu odpisów, obciąża składającego pismo, ze skutkami o których stanowi art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, jeżeli brak w tym zakresie uniemożliwia nadanie pismu procesowemu właściwego biegu. Niewątpliwie brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie zażalenia jest brak odpisu tego pisma, który to brak nie został usunięty w terminie, mimo doręczenia prawidłowo sformułowanego wezwania w tym zakresie. Nie sposób nadać biegu zażaleniu, bez jego uprzedniego doręczenia stronom i uczestnikom postępowania. Wstępna kontrola wnoszonego pisma wymaga zatem skierowania do wnoszącego skargę stosownego wezwania, jeżeli sąd stwierdzi, że braki formalne uniemożliwiają nadanie biegu skardze. Powyższe twierdzenie wynika wprost z treści uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wynika to z art. 58 § 1 pkt p.p.s.a. na mocy odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a. Do postępowania zażaleniowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postępowania zainicjowanego skargą kasacyjną. Skoro w sprawie wyznaczony termin do dokonania czynności upływał bezskutecznie i skarżący mimo wezwania nie uzupełnili braków – sąd, związany przepisami prawa, pismo wniesione przez skarżących musiał odrzucić. Późniejsze dosłanie pisma, czyli uzupełnienie braku po wyznaczonym terminie, bez wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, z argumentacją, że brak nie został uzupełniony przez roztargnienie, nie zasługuje na uwzględnienie. Po to ustawodawca wyznaczył określony terminy, by postępowanie toczyło się w określonych ramach czasowych. Gdyby przyjąć stanowisko strony to pisma w każdej sprawie można by było dosyłać miesiąc, dwa, trzy po upływie terminu, twierdząc, że brak został uzupełniony skutecznie i należy nadać bieg sprawie, chociaż została ona już zakończona. Taka sytuacja byłaby niedopuszczalna. Odrzucenie pisma, którego brak nie został uzupełniony w terminie było prawidłowe. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny wniesione zażalenie oddalił w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.