II FZ 24/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 stycznia 2026 r. sygn. akt I SA/Ol 90/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 6 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. i 2022 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 13 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę D. P. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 6 grudnia 2024 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. i 2022 r. W uzasadnieniu Sąd meriti wyjaśnił, że Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Takie wezwanie zostało ostatecznie doręczone Skarżącemu 27 maja 2025 r. (k. 36), co związane było z koniecznością uprzedniego rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania nałożonemu obowiązkowi, w zakreślonym terminie nie został jednak uiszczony należny w sprawie wpis. Skarżący nie wykonał jednak ciążącego na nim obowiązku, gdyż wniósł opłatę w kwocie 100 zł (k. 34), podczas gdy należny w sprawie wpis wynosi 500 zł. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. Wyjaśnił, że powinien być pouczony kiedy powinien dokonać uiszczenia wpisu i powinien być wezwany do jego uiszczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji trafnie powołał art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do § 3, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi Skarżący odebrał w dniu 27 maja 2025 r. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Na poczet wpisu uiścił jedynie kwotę 100 zł, o zwrocie której postanowił WSA w Olsztynie postanowieniem z 13 stycznia 2026 r., orzekając jednocześnie o odrzuceniu skargi. Tym samym uzupełnienie braku fiskalnego w dniu 2 lutego 2026 r., poprzez dopłatę kwoty 400 zł (k.88), nastąpiło z uchybieniem terminu do uiszczenia opłaty wpisu od skargi i jest bezskuteczne. Ponadto argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zażalenia nie odnosi się w istocie do zaskarżonego postanowienia, lecz do kwestii rozstrzygniętych już prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 października 2025 r., sygn. akt II FZ 72/25. W związku z powyższym stwierdzić należało, że zaskarżone postanowienie zostało wydane prawidłowo i nie narusza prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.