II FZ 220/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 78/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 78/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu: I. odrzucił skargę; II. odrzucił zażalenie z dnia 7 listopada 2016 r. III. umorzył postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 7 listopada 2016 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. W. (zwanej dalej "Skarżącą", "stroną") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2015 r. przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w sprawie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 stycznia 2016 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dniu od otrzymania odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu, strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2016 r. referendarz odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 5 września 2016 r. Sąd utrzymał postanowienie referendarza w mocy. Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I (działającego jako sędzia sprawozdawca) z dnia 10 października 2016 r., ponownie wezwano stronę do uiszczenia wpisu od skargi. W zażaleniu z dnia 7 listopada 2016 r. (zatytułowanym jako "Skarga na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 października 2016 roku"), strona wniosła o zmianę lub uchylenie zarządzenia. Pismem z dnia 7 listopada 2016 r. strona wniosła także o zmianę postanowienia Sądu z dnia 5 września 2016 r. w przedmiocie prawa pomocy. Sąd odrzucił skargę, gdyż, pomimo wezwania, nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny od niej wpis. Podał, że zażalenie z dnia 7 listopada 2015 r. na zarządzenie o ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu podlega natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne, gdyż na prawomocne zarządzenie Przewodniczącego dotyczące uiszczenia wpisu sądowego ani na zarządzenie o ponownym doręczeniu prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia wpisu sądowego, zażalenie nie przysługuje. Sąd uznał, że na obecnym etapie postępowania, przyznanie stronie prawa pomocy, nie może zniweczyć skutków prawnych niezastosowania się strony do ponownego wezwania do uiszczenia wpisu. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz zażalenie na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu nie przerwały biegu terminu do uiszczenia wpisu. Uznał, że procedowanie w przedmiocie kolejnego wniosku strony o zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w pkt I. i III. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić. Wniosek o przyznanie prawa pomocy może być składany na różnych etapach postępowania, jednak na obecnym etapie postępowania kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może skutkować przerwaniem biegu terminu do uiszczenia wpisu. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. [pic]