II FZ 175/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1145/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1145/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę W. S. (zwanego dalej "Skarżącym") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 czerwca 2016 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na ww. postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 sierpnia 2016 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Powyższe zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 13 września 2016 r. Pismem z dnia 20 września 2016 r. Skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 27 października 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania powyższy wniosek o przyznanie prawa pomocy, albowiem nie został on złożony na formularzu urzędowym, pomimo skierowania w tym względzie wezwania do Skarżącego. Powyższe zarządzenie z dnia 27 października 2016 r. zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2016 r. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 sierpnia 2016 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu, które to zarządzenie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 28 grudnia 2016 r. Należny wpis od skargi nie został uiszczony. Sąd, z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący, z powodu rażącego naruszenia prawa, wniósł o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast według art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazując rygor jej niewykonania. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, WSA zobowiązany był – zgodnie z treścią przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić. Ponadto należy wskazać, że w zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. [pic]